{"id":30095,"date":"2025-03-21T11:17:55","date_gmt":"2025-03-21T08:17:55","guid":{"rendered":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/?p=30095"},"modified":"2025-03-21T16:39:03","modified_gmt":"2025-03-21T13:39:03","slug":"enterococcus-faecium-ve-enterococcus-faecalis-izolatlarinda-antibiyotik-direnci-2010-2023","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/2025\/03\/21\/enterococcus-faecium-ve-enterococcus-faecalis-izolatlarinda-antibiyotik-direnci-2010-2023\/","title":{"rendered":"Enterococcus faecium<\/i> ve Enterococcus faecalis<\/i> \u0130zolatlar\u0131nda Antibiyotik Direnci (2010\u20132023)"},"content":{"rendered":"

G\u0130R\u0130\u015e<\/h2>\n

Enterococcus<\/i> t\u00fcrleri bir\u00e7ok antibiyoti\u011fe do\u011fal diren\u00e7li olmalar\u0131, bu diren\u00e7 genlerini transpozonlar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla di\u011fer bakterilere aktarabilmeleri, d\u00fc\u015f\u00fck ve y\u00fcksek s\u0131cakl\u0131klarda \u00fcreyebilmeleri ve hastane ortamlar\u0131nda kolayl\u0131kla ya\u015fayabilmeleri nedeniyle hastane infeksiyonlar\u0131n\u0131n ba\u015fl\u0131ca etkenleri aras\u0131nda yer almaktad\u0131r. \u0130lk olarak 1980\u2019li y\u0131llarda bildirilen vankomisine diren\u00e7li enterokoklardan (VRE\u2019ler) sonra g\u00fcn\u00fcm\u00fcze kadar pek \u00e7ok Enterococcus <\/i>t\u00fcr\u00fc \u00f6nemli nozokomiyal patojenler olarak bildirilmi\u015ftir (1-3). Enterokok kaynakl\u0131 hastane infeksiyonlar\u0131n\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, vankomisin direncinin art\u0131\u015f\u0131 ile paralel olarak art\u0131\u015f g\u00f6stermektedir. Enterokoklarda glikopeptit direncine yol a\u00e7an 10 farkl\u0131 gen k\u00fcmesi (vanA<\/i>, vanB<\/i>, vanC<\/i>, vanD<\/i>, vanE<\/i>, vanG<\/i>, vanL<\/i>, vanM<\/i>, vanN ve vanP<\/i>) tan\u0131mlanm\u0131\u015f olup bu gen k\u00fcmeleri aras\u0131ndan en s\u0131k olarak vanA <\/i>saptanmaktad\u0131r; vanA<\/i> geni hem vankomisin hem de teikoplanine kar\u015f\u0131 y\u00fcksek d\u00fczeyde dirence sebep olmaktad\u0131r (4). Hayvan yemlerinde avoparsinin yayg\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131n, VRE izolatlar\u0131n\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131 belirlenmi\u015ftir; bu nedenle Avrupa\u2019da avoparsin kullan\u0131m\u0131 yasaklanm\u0131\u015f ve bununla e\u015f zamanl\u0131 olarak 2012\u20132017 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda VRE izolasyon s\u0131kl\u0131\u011f\u0131nda azalma g\u00f6zlenmi\u015ftir (5).<\/p>\n

D\u00fcnyada genelinde, hastane ve toplum kaynakl\u0131 infeksiyonlar sonucu elde edilen izolatlarda antibiyotik direnci endi\u015fe verici d\u00fczeyde artmaya devam etmektedir. Y\u0131llara g\u00f6re antibiyotik direncindeki de\u011fi\u015fimleri incelemek, s\u00fcrveyans \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla hastanelerin antibiyotik kullan\u0131m politikalar\u0131n\u0131n d\u00fczenlemek ve ampirik tedavi protokollerini olu\u015fturmak i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir.\u00a0 <\/span>\u201cSENTRY Antimicrobial Surveillance Program\u201d 1997 y\u0131l\u0131ndan g\u00fcn\u00fcm\u00fcze kadar hastane ve toplum kaynakl\u0131 infeksiyonlardan izole edilen etkenlerin incelendi\u011fi ve bir\u00e7ok merkezin kat\u0131l\u0131m g\u00f6sterdi\u011fi bir s\u00fcrveyans program\u0131d\u0131r. \u00dclkemizde iki merkez bu \u00e7al\u0131\u015fmada yer almaktad\u0131r; Hacettepe \u00dcniversitesi Hastaneleri bu merkezlerden biridir.<\/span><\/p>\n

Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Hacettepe \u00dcniversitesi Hastaneleri\u2019nde 2010\u20132023 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda \u201cSENTRY Antimicrobial Surveillance Program\u201d kapsam\u0131nda Enterococcus faecium<\/i> ve Enterococcus faecalis<\/i> izolatlar\u0131n\u0131n \u00e7e\u015fitli antibiyotiklere kar\u015f\u0131 diren\u00e7 profilleri, y\u0131llara ve \u00f6rnek t\u00fcrlerine g\u00f6re kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 ama\u00e7land\u0131.<\/p>\n

Y\u00d6NTEMLER<\/h2>\n

Enterococcus<\/i> spp. izolatlar\u0131, 2010\u20132023 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda kan, solunum yolu, deri ve yumu\u015fak doku, idrar, intraabdominal ve di\u011fer steril v\u00fccut \u00f6rneklerinden edilmi\u015f olup her hastadan tek bir \u00f6rnek \u00e7al\u0131\u015fmaya al\u0131nd\u0131. T\u00fcm etkenler, MALDI-TOF MS otomatize sistemi (Bruker Daltonics, Bremen, Almanya) ile tan\u0131mland\u0131 ve sadece E. faecium<\/i> ve E. faecalis<\/i> izolatlar\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmaya al\u0131nd\u0131. Ampisilin, piperasilin-tazobaktam, siprofloksasin, levofloksasin, linezolid, tigesiklin, teikoplanin, vankomisin duyarl\u0131l\u0131klar\u0131 Avrupa Antimikrobiyal Duyarl\u0131l\u0131k Testi Komitesi (EUCAST) kriterlerine uygun olarak mikrodil\u00fcsyon y\u00f6ntemiyle de\u011ferlendirildi. (6). Enterokoklarda vankomisin diren\u00e7 tipi fenotipik olarak belirlendi (7). EUCAST kriterlerine g\u00f6re, vanA<\/i> tipi diren\u00e7te vankomisin ve teikoplanin minimal inhibit\u00f6r konsantrasyonu (M\u0130K) de\u011ferleri s\u0131ras\u0131yla 64-1024 mg\/lt ve 8-512 mg\/lt, vanB<\/i> tipi dire\u00e7te ise s\u0131ras\u0131yla 4-1024 mg\/lt ve 0.06-1 mg\/lt olmas\u0131 gerekmektedir (7). Y\u00fcksek d\u00fczey aminoglikozit direnci ise gentamisin (30 \u00b5g\/ml) kullan\u0131larak EUCAST kriterlerine uygun olarak belirlendi (6). <\/span><\/p>\n

BULGULAR<\/h2>\n
\"\"<\/a>

Tablo 1.<\/strong> Hacettepe \u00dcniversitesi Hastanelerinde \u0130zole Edilen E. faecium<\/i> \u0130zolatlar\u0131n\u0131n Antibiyotik Duyarl\u0131l\u0131klar\u0131 (n=241)<\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Tablo 2.<\/strong> Hacettepe \u00dcniversitesi Hastanelerinde \u0130zole Edilen E. faecalis<\/i> \u0130zolatlar\u0131n\u0131n Antibiyotik Duyarl\u0131l\u0131klar\u0131 (n=239)<\/p><\/div>\n

\u0130zolatlar; kan (n=161), solunum yolu (n=6), deri ve yumu\u015fak doku (n=166), idrar (n=60), intraabdominal (n=80) ve di\u011fer steril \u00f6rneklerden (n=7) elde edildi. Toplam 480 Enterococcus<\/i> spp. izolat\u0131 MALDI-TOF MS otomatize sistemi (Bruker Daltonics, Bremen, Almanya) ile tan\u0131mland\u0131; izolatlar\u0131n\u00a0 <\/span>da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 214 E. faecium<\/i> ve 239 E. faecalis<\/i> \u015feklinde idi. \u0130zolatlar\u0131n antibiyotik duyarl\u0131l\u0131klar\u0131 Tablo 1 ve 2\u2019de verildi.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Tablo 3.<\/strong> Vankomisine Diren\u00e7li E. faecium<\/i> \u0130zolatlar\u0131n\u0131n Antibiyotik Duyarl\u0131l\u0131k Sonu\u00e7lar\u0131 (n=49)<\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Tablo 4.<\/strong> Hacettepe \u00dcniversitesi Hastanelerinde \u0130zole Edilen E. faecium<\/i> \u0130zolatlar\u0131n\u0131n Y\u0131llara G\u00f6re Antibiyotik Duyarl\u0131l\u0131klar\u0131<\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Tablo 5.<\/strong> Hacettepe \u00dcniversitesi Hastanelerinde \u0130zole Edilen E. faecalis<\/i> \u0130zolatlar\u0131n\u0131n Y\u0131llara G\u00f6re Antibiyotik Duyarl\u0131l\u0131klar\u0131<\/p><\/div>\n

E. faecium<\/i> izolatlar\u0131n\u0131n 49\u2019u vankomisine diren\u00e7li bulundu. Vankomisine diren\u00e7li izolatlar kan (n=19), deri ve yumu\u015fak doku (n=17), intraabdominal (n=10) ve idrar (n=3) \u00f6rneklerinden izole edildi (Tablo 3). Vankomisine diren\u00e7li izolatlar\u0131n 46\u2019s\u0131nda vanA<\/i> tipi, \u00fc\u00e7\u00fcnde ise vanB<\/i> tipi diren\u00e7 belirlendi; vanA<\/i> ve vanB<\/i> tipi diren\u00e7 tan\u0131mlanan izolatlar\u0131n diren\u00e7 paternlerinde farkl\u0131l\u0131k belirlenmedi. E. faecium<\/i> ve E. faecalis<\/i> izolatlar\u0131n\u0131n y\u0131llara g\u00f6re duyarl\u0131l\u0131k sonu\u00e7lar\u0131 Tablo 4 ve Tablo 5\u2019te verildi. Vankomisine diren\u00e7li E. faecium<\/i> izolatlar\u0131n\u0131n y\u0131llara g\u00f6re da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 incelendi\u011finde, belirgin bir art\u0131\u015f veya azal\u0131\u015f saptanmad\u0131; E. faecalis<\/i> izolatlar\u0131nda ise vankomisin ve teikoplanin direnci saptanmad\u0131.<\/p>\n

Y\u00fcksek d\u00fczeyde gentamisin direnci, E. faecium<\/i> izolatlar\u0131nda %33, E. faecalis <\/i>izolatlar\u0131nda %12.6, vankomisine diren\u00e7li olan E. faecium<\/i>\u2019da ise %33.3 oranlar\u0131nda belirlendi. Beklendi\u011fi gibi E. faecium<\/i> izolatlar\u0131nda antibiyotiklere kar\u015f\u0131 diren\u00e7 E. faecalis<\/i>\u2019e g\u00f6re daha y\u00fcksekti. Vankomisin ve teikoplanine kar\u015f\u0131 sadece E. faecium\u2019<\/i>da diren\u00e7 saptand\u0131. Linezolid ve tigesiklinin her iki enterokok t\u00fcr\u00fcne kar\u015f\u0131 etkili oldu\u011fu in vitro<\/i> olarak saptand\u0131.<\/span><\/p>\n

\u0130RDELEME<\/h2>\n

Enterokoklar, genellikle kan, cerrahi alan ve idrar yolu infeksiyonlar\u0131na neden olabilmekte ve bir\u00e7ok antibiyoti\u011fe kar\u015f\u0131 diren\u00e7 g\u00f6sterebilmektedirler. Bu bakterilerin t\u00fcr d\u00fczeyinde tan\u0131mlanmalar\u0131, uygun antibiyotik tedavisinin planlanmas\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan son derece \u00f6nemlidir. E. faecalis<\/i> izolatlar\u0131 pek \u00e7ok antibiyoti\u011fe duyarl\u0131l\u0131k g\u00f6sterirken, E. faecium<\/i> izolatlar\u0131nda daha y\u00fcksek oranda antibiyotik direnci ile kar\u015f\u0131la\u015f\u0131labilmektedir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda E. faecalis<\/i> izolatlar\u0131n\u0131n, E. faecium<\/i> izolatlar\u0131na k\u0131yasla daha duyarl\u0131 oldu\u011fu tespit edilmi\u015fti.<\/p>\n

Normal mikrobiyotada ve \u00e7evrede yayg\u0131n olarak bulunan enterokoklar, hastane kaynakl\u0131 idrar yolu infeksiyonlar\u0131n\u0131n etkenleri olarak ikinci s\u0131rada yer al\u0131rken, bakteriyemide \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc s\u0131radad\u0131rlar (8-10). \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, 14 y\u0131ll\u0131k s\u00fcre\u00e7te izole edilen enterokoklar\u0131n %33.5\u2019i kan \u00f6rneklerinden, %34.4\u2019s\u0131 deri ve yumu\u015fak doku \u00f6rneklerinden, %1.3\u2019\u00fc solunum yolu \u00f6rneklerinden, %1.4\u2019\u00fc di\u011fer steril v\u00fccut \u00f6rneklerinden ve %12.5\u2019i de idrardan izole edildi.<\/p>\n

\u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda ampisilin, piperasilin\/tazobaktam direnci E. faecalis<\/i>\u2019te saptanmad\u0131; E. faecium<\/i>\u2019da ise diren\u00e7 oranlar\u0131 s\u0131ras\u0131yla %89.6 ve %92 idi. Vankomisine diren\u00e7li enterokoklar ise bu antibiyotiklerin t\u00fcm\u00fcne diren\u00e7li bulundu. Mert Din\u00e7 ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n (11) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, ampisilin direnci E. faecium <\/i>ve E. faecalis<\/i> i\u00e7in <\/i>s\u0131ras\u0131yla %89 ve %3 olarak bildirilmi\u015ftir (11). Bir di\u011fer \u00e7al\u0131\u015fmada ise ampisilin direnci E. faecium <\/i>ve E. Faecalis<\/i> i\u00e7in <\/i>s\u0131ras\u0131yla %96.3 ve %74 olarak tespit edilmi\u015ftir (12). T\u00fcrkiye\u2019nin de i\u00e7inde oldu\u011fu uluslararas\u0131 bir s\u00fcrveyans \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, enterokok t\u00fcrlerinde ampisilin ve amoksasilin\/klavulanik asit direnci s\u0131ras\u0131yla %35.7 ve %35.8 olarak bildirilmi\u015ftir (13). Beta-laktam antibiyotiklere kar\u015f\u0131 diren\u00e7 oranlar\u0131 de\u011fi\u015fiklik g\u00f6stermektedir. Bu izolasyon b\u00f6lgelerinin farkl\u0131l\u0131\u011f\u0131na, yo\u011fun bak\u0131m etkeni olmalar\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak da de\u011fi\u015febilmektedir. Beta-laktam grubu ila\u00e7lar diren\u00e7li enterokok infeksiyonlar\u0131n\u0131n tedavisinde genellikle aminoglikozitler ile birlikte sinerjik etki i\u00e7in kullan\u0131lmaktad\u0131r. E. faecalis<\/i> bir\u00e7ok beta-laktam ve karbapeneme, E. faecium<\/i>\u2019a k\u0131yasla daha duyarl\u0131d\u0131r. Baz\u0131 enterokoklarda beta-laktamaz enzim \u00fcretimi de bildirilmi\u015ftir; bu enzim beta-laktamaz inhibit\u00f6rleri ile inhibe olmaktad\u0131r (14). E. faecium<\/i>\u2019da y\u00fcksek d\u00fczeyde ampisilin direnci i\u00e7in beta-laktamaz \u00fcretimi nadir olarak bildirilmekte olup diren\u00e7 mekanizmas\u0131ndan en \u00e7ok PBP5\u2019in a\u015f\u0131r\u0131 \u00fcretimi veya bu proteindeki mutasyonlar sorumlu tutulmaktad\u0131r (14). \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, E. faecium<\/i> izolatlar\u0131nda piperasilin-tazobaktam ile ampisilin diren\u00e7 oranlar\u0131 aras\u0131nda fark bulunmamas\u0131, bu izolatlardaki direncin beta-laktamaz \u00fcretimine ba\u011fl\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir; ampisilin direncinin ise PBP5 mutasyonlar\u0131yla a\u00e7\u0131klanabilece\u011fi de\u011ferlendirilmektedir.<\/p>\n

Siprofloksasin ve levofloksasin direnci, s\u0131ras\u0131yla E. faecium <\/i>izolatlar\u0131nda %76.1 ve %80.4; E. faecalis<\/i> izolatlar\u0131nda %26.5 ve %22.3; vankomisin diren\u00e7li enterokoklarda ise %100 olarak saptand\u0131. Siprofloksasin ve levofloksasin diren\u00e7 oranlar\u0131 ise birbirine yak\u0131nd\u0131. Sader ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n (15) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, florokinolon direnci E. faecium, E. faecalis ve <\/i>vankomisin diren\u00e7li enterokoklar i\u00e7in s\u0131ras\u0131yla %70, <\/i>%33 ve %92 olarak bildirilmi\u015ftir. Savc\u0131 ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n (16) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, siprofloksasin direnci, E. faecium<\/i> ve E. faecalis<\/i> i\u00e7in %86 ve %45.3 olarak bildirilmi\u015ftir. \u00dclkemizde yap\u0131lan bir ba\u015fka \u00e7al\u0131\u015fmada ise siprofloksasin direnci, E. faecium<\/i> ve E. faecalis<\/i> i\u00e7in %86 ve %36 olarak bulunmu\u015ftur (17). Florokinolon direncinin di\u011fer antibiyotiklere g\u00f6re y\u00fcksek olmas\u0131 bu gruptaki antibiyotiklerin s\u0131kl\u0131kla idrar yolu infeksiyonlar\u0131n\u0131n tedavisinde kullan\u0131lmas\u0131ndan kaynaklanabilir.<\/p>\n

\u00d6zellikle VRE infeksiyonlar\u0131n\u0131n tedavisinde \u00f6nemli bir se\u00e7enek olan linezolide kar\u015f\u0131 izolatlar\u0131m\u0131zda diren\u00e7 belirlenmedi. Ancak, \u00fclkemizde linezolid i\u00e7in d\u00fc\u015f\u00fck d\u00fczeylerde diren\u00e7 bildiren \u00e7al\u0131\u015fmalar da bulunmaktad\u0131r (16,17). D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc (DS\u00d6)\u2019n\u00fcn Orta Asya ve Do\u011fu Avrupa Antimikrobiyal Diren\u00e7 S\u00fcrveyans (CAESAR) A\u011f\u0131 2018 Raporu sonu\u00e7lar\u0131na g\u00f6re ise \u00fclkemizde linezolid direnci E. faecium<\/i> izolatlar\u0131nda %1 olarak bildirilmi\u015ftir (18). Linezolidin olduk\u00e7a etkin olmas\u0131na kar\u015f\u0131n, uzun s\u00fcreli linezolid tedavisi sonucunda linezolide diren\u00e7li enterokoklar\u0131n izole edildi\u011fi de bildirilmi\u015ftir (19,20). \u00c7oklu diren\u00e7 g\u00f6steren Gram-pozitif bakteri infeksiyonlar\u0131n\u0131n tedavisinde \u00f6nemli bir se\u00e7enek olan linezolidin gereksiz kullan\u0131m\u0131ndan ka\u00e7\u0131n\u0131lmas\u0131 gerekmektedir.<\/p>\n

\u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, <\/i>tigesikline kar\u015f\u0131 E. faecium<\/i> izolatlar\u0131nda diren\u00e7 %1.2,
\nE. faecalis<\/i> izolatlar\u0131nda % 0.4 olarak belirlendi; vankomisine diren\u00e7li
\nE. faecium<\/i> izolatlar\u0131nda ise tigesiklin direnci saptanmad\u0131. \u201cSENTRY Antimicrobial Surveillance Program\u201d\u0131n 1996-2016 y\u0131llar\u0131 aras\u0131ndaki sonu\u00e7lar\u0131nda; VRE izolatlar\u0131nda tigesiklin direnci Kuzey Amerika\u2019da %0.8, Avrupa\u2019da %0.5, Latin Amerika\u2019da %0.7 ve Asya-Pasifik b\u00f6lgesinde ise %0.6 olarak bildirilmi\u015ftir (21). \u00dclkemizde yap\u0131lan bir meta-analizi sonucuna g\u00f6re E. faecium<\/i> izolatlar\u0131nda tigesiklin direnci % 0.2 olarak bulunmu\u015ftur (22). \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda tigesiklinin, linezolidden sonra enterokok izolatlar\u0131na kar\u015f\u0131 en etkin antibiyotik oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bu sonu\u00e7, tigesiklinin klinik olarak kullan\u0131m\u0131 uygun oldu\u011fu durumlarda, tedavide dikkate al\u0131nmas\u0131 gereken bir alternatif oldu\u011funu ortaya \u00e7\u0131karmaktad\u0131r.<\/p>\n

\u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z kapsam\u0131nda, E. faecalis<\/i> izolatlar\u0131n\u0131n hi\u00e7birinde teikoplanin ve vankomisin direnci saptanmad\u0131. E. faecium<\/i> izolatlar\u0131n\u0131n %20.3\u2019\u00fcnde ise vankomisin ve teikoplanin direnci birlikteli\u011fi mevcuttu. Vankomisin direnci, Kuzey Amerika\u2019da %64.6, Afrika\u2019da %28.6, Asya\u2019da %22.8 ve Avrupa\u2019da %17.7 oranlar\u0131nda bildirilmi\u015ftir (23). \u00dclkemizde yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalarda vankomisin diren\u00e7 oranlar\u0131 ortalama %10 civar\u0131ndad\u0131r (13,24,25). D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc\u2019n\u00fcn CEASAR 2018 sonu\u00e7lar\u0131na g\u00f6re T\u00fcrkiye\u2019de vankomisin diren\u00e7 oran\u0131 2021 y\u0131l\u0131nda %15.8 olup Ulusal Antimikrobiyal Diren\u00e7 S\u00fcrveyans Sistemi (UAMDSS) 2016 Raporu\u2019nda bu oran %16 olarak bildirilmi\u015ftir. Vankomisinin enterokoklara kar\u015f\u0131 hala en etkili antibiyotik olarak g\u00f6r\u00fclmesine kar\u015f\u0131n \u00fclkemizde ve d\u00fcnyada enterokoklarda vankomisin diren\u00e7 oranlar\u0131n\u0131n art\u0131\u015f\u0131 endi\u015fe vericidir (16,19,26,27). Vankomisin direncindeki art\u0131\u015f\u0131n en \u00f6nemli nedenleri uzun s\u00fcre yo\u011fun bak\u0131mda kalma ve uzun s\u00fcreli kullan\u0131md\u0131r. Vankomisine diren\u00e7li enterokoklar \u00e7o\u011funlukla sa\u011fl\u0131kl\u0131 ki\u015filerin gastrointestinal sisteminde kolonize olmakta, sa\u011fl\u0131k personeli arac\u0131l\u0131\u011f\u0131 ile hastaya bula\u015fmaktad\u0131r; korunma \u00f6nlemlerine dikkat edilmesi VRE arac\u0131l\u0131\u011f\u0131 ile geli\u015fen infeksiyonlarda azalma sa\u011flayabilir. Vankomisin direncine neden olan gen k\u00fcmeleri aras\u0131nda en yayg\u0131n g\u00f6r\u00fcleni VanA<\/i> tipi diren\u00e7 genidir (4). Bizim \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda da VanA<\/i> tipi diren\u00e7 geni yayg\u0131n olarak saptand\u0131.<\/p>\n

\u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, E. faecium<\/i> izolatlar\u0131nda antibiyotiklere diren\u00e7, E. faecalis<\/i>\u2019e g\u00f6re daha y\u00fcksek bulundu. Y\u0131llar i\u00e7inde antibiyotik direncinde belirgin art\u0131\u015f ya da azal\u0131\u015f saptanmad\u0131. Linezolid ve tigesiklin her iki enterokok t\u00fcr\u00fcnde de en etkili antibiyotikti. Sonu\u00e7 olarak; uygun ampirik antibiyotik tedavisi i\u00e7in t\u00fcr tayinin do\u011fru bir \u015fekilde yap\u0131lmas\u0131 olduk\u00e7a \u00f6nemlidir.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

G\u0130R\u0130\u015e Enterococcus t\u00fcrleri bir\u00e7ok antibiyoti\u011fe do\u011fal diren\u00e7li olmalar\u0131, bu diren\u00e7 genlerini transpozonlar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla di\u011fer bakterilere aktarabilmeleri, d\u00fc\u015f\u00fck ve y\u00fcksek s\u0131cakl\u0131klarda \u00fcreyebilmeleri ve hastane ortamlar\u0131nda kolayl\u0131kla ya\u015fayabilmeleri nedeniyle hastane infeksiyonlar\u0131n\u0131n ba\u015fl\u0131ca etkenleri aras\u0131nda yer almaktad\u0131r. \u0130lk olarak 1980\u2019li y\u0131llarda bildirilen vankomisine diren\u00e7li enterokoklardan (VRE\u2019ler) sonra g\u00fcn\u00fcm\u00fcze kadar pek \u00e7ok Enterococcus t\u00fcr\u00fc \u00f6nemli nozokomiyal patojenler olarak bildirilmi\u015ftir […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[5129],"tags":[3209,5194,5195,3665],"class_list":["post-30095","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ozgun-arastirma","tag-direnc","tag-enterococcus-faecalis-2","tag-enterococcus-faecium-2","tag-surveyans"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30095","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=30095"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30095\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":30316,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30095\/revisions\/30316"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=30095"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=30095"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=30095"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}