{"id":28291,"date":"2024-03-28T10:00:03","date_gmt":"2024-03-28T07:00:03","guid":{"rendered":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/?p=28291"},"modified":"2024-06-25T14:18:30","modified_gmt":"2024-06-25T11:18:30","slug":"m-abscessus-komplekste-direnc","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/2024\/03\/28\/m-abscessus-komplekste-direnc\/","title":{"rendered":"Mycobacterium abscessus<\/i> Kompleks Klinik \u0130zolatlar\u0131n\u0131n Antimikrobiyal Diren\u00e7 \u00d6zellikleri"},"content":{"rendered":"

G\u0130R\u0130\u015e<\/h2>\n

H\u0131zl\u0131 \u00fcreyen mikobakteriler i\u00e7inde yer alan Mycobacterium abscessus <\/i>kompleks (MABK), <\/i>antibiyotiklere en diren\u00e7li bakterilerden biri olup neden oldu\u011fu infeksiyonlar\u0131n tedavisinde etkili olan antimikrobiyal ajanlar makrolidler ve aminoglikozidlerdir (1,2). Makrolidlere diren\u00e7, kazan\u0131lm\u0131\u015f veya ind\u00fcklenebilir (intrensek) mekanizmalar ile ortaya \u00e7\u0131kabilir (3). Kompleks i\u00e7inde yer alan M. abscessus <\/i>subsp. abscessus<\/i> (M. abscessus) <\/i>ve M. abscessus <\/i>subsp. bolletii (M. bolletii) <\/i>alt t\u00fcrleri erm<\/i>(41) <\/i>geni taraf\u0131ndan kodlanan i\u015flevsel bir eritromisin ribozom metiltransferaz enzimi yolu ile ind\u00fcklenebilir makrolid direncine sahiptir. Bununla birlikte, M. abscessus <\/i>subsp. massiliense<\/i> (M. massiliense),<\/i> erm<\/i>(41) genindeki k\u0131smi delesyon nedeni ile \u00e7al\u0131\u015fan erm<\/i>(41) <\/i>olmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in makrolidlere duyarl\u0131d\u0131r (3,4). Makrolid duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ayn\u0131 zamanda erm<\/i>(41)\u2019in 28. pozisyondaki timin n\u00fckleotidi yerine sitozin de\u011fi\u015fimi (T28C) sonucu M. abscessus <\/i>ve M. bolletii <\/i>alt t\u00fcrlerinde de <\/i>g\u00f6r\u00fclebilir. Kazan\u0131lm\u0131\u015f diren\u00e7 ise makrolidlerin hedefi olan 23S rRNA\u2019n\u0131n peptidil transferaz alan\u0131n\u0131 kodlayan rrl<\/i> genindeki nokta mutasyonlar ile ortaya \u00e7\u0131kar. M. abscessus <\/i>kompleks\u2019de 16S rRNA\u2019daki mutasyonlar\u0131n ise aminoglikozidlere y\u00fcksek d\u00fczeyde diren\u00e7ten sorumlu oldu\u011fu bilinmektedir (4). Klinik ve Laboratuvar Standartlar\u0131 Enstit\u00fcs\u00fc (Clinical and Laboratory Standards Institute – CLSI) etken olarak kabul edilen MABK \u00fcyelerinin molek\u00fcler olarak alt t\u00fcr ayr\u0131m\u0131n\u0131n yap\u0131lmas\u0131n\u0131 ve klaritromisin ve amikasin ba\u015fta olmak \u00fczere sefoksitin, siprofloksasin, moksifloksasin, imipenem, doksisiklin (veya minosiklin), linezolid ve trimetoprim-sulfametoksazol (SXT)\u2019a in vitro <\/i>duyarl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131n belirlenmesini \u00f6nermi\u015ftir (5,6). Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, M. abscessus <\/i>kompleks izolatlar\u0131n\u0131n bir n\u00fckleik asit \u00e7o\u011faltma y\u00f6ntemi olan GenoType NTM-DR testi ile alt t\u00fcr ayr\u0131mlar\u0131n\u0131n yap\u0131lmas\u0131, makrolid ve aminoglikozidlere diren\u00e7ten sorumlu mutasyonlar\u0131n belirlenmesi ve fenotipik olarak CLSI standard\u0131 taraf\u0131ndan \u00f6nerilen antimikrobiyal ajanlar\u0131n in vitro<\/i> duyarl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131n ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131d\u0131r.<\/p>\n

Y\u00d6NTEMLER<\/h2>\n

Ara\u015ft\u0131rma kapsam\u0131nda Manisa Celal Bayar \u00dcniversitesi ve Ege \u00dcniversitesi T\u0131p Fak\u00fcltesi T\u00fcberk\u00fcloz Laboratuvarlar\u0131\u2019nda klinik \u00f6rneklerden izole edilmi\u015f ve stoklanm\u0131\u015f toplam 27 MABK izolat\u0131 kullan\u0131ld\u0131. \u0130zolatlar\u0131n her biri farkl\u0131 bir hastaya aitti ve 23\u2019\u00fc solunum yolu \u00f6rne\u011finden, \u00fc\u00e7\u00fc plevra s\u0131v\u0131s\u0131ndan ve biri lenf bezi biyopsi \u00f6rne\u011finden izole edilmi\u015fti. Kriyobankalarda ya\u011fs\u0131z s\u00fct i\u00e7inde -20 \u00baC\u2019de saklanmakta olan stok izolatlardan 100 \u00b5l al\u0131narak BACTEC \u201cMycobacteria Growth Indicator Tube\u201d (MGIT) 960 (Becton Dickinson, ABD) k\u00fclt\u00fcr \u015fi\u015felerine aktar\u0131ld\u0131 ve izolatlar BACTEC MGIT 960 (Becton Dickinson, ABD) k\u00fclt\u00fcr sistemi kullan\u0131larak canland\u0131r\u0131ld\u0131. \u00dcreme sinyali al\u0131nan \u015fi\u015felerden \u00e7ikolata agar besiyerine (Becton Dickinson, ABD) ekim yap\u0131larak olas\u0131 kontaminasyon durumu ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. K\u00fclt\u00fcrler 35\u00baC\u2019de ink\u00fcbe edildi ve 24 saatin sonunda incelendi. Kontamine oldu\u011fu tespit edilen izolatlar de\u011ferlendirme d\u0131\u015f\u0131nda tutuldu.<\/p>\n

\u00c7al\u0131\u015fma, Manisa Celal Bayar \u00dcniversitesi Sa\u011fl\u0131k Bilimleri Etik Kurulu taraf\u0131ndan 07 Temmuz 2021 tarih ve 20.478.486 karar numaras\u0131yla onaylam\u0131\u015ft\u0131r.<\/p>\n

Genotype NTM-DR Testi<\/h3>\n

M. abscessus <\/i>kompleks izolatlar\u0131n\u0131n molek\u00fcler olarak alt t\u00fcr ayr\u0131m\u0131 ile makrolid (intrensek\/kazan\u0131lm\u0131\u015f) ve aminoglikozid diren\u00e7lerinin saptanmas\u0131 i\u00e7in \u201cline probe assay\u201d teknolojisine dayal\u0131 bir n\u00fckleik asit \u00e7o\u011faltma y\u00f6ntemi olan Genotype NTM-DR (Hain Lifescience, Almanya) testi kullan\u0131ld\u0131. DNA ekstraksiyonu i\u00e7in MGIT k\u00fclt\u00fcr \u015fi\u015fesinden 1 ml al\u0131narak <\/b>10\u00a0000xg h\u0131zda 15 dakika santrif\u00fcj edildi. \u00dcstteki s\u0131v\u0131 at\u0131ld\u0131ktan sonra \u00e7\u00f6keltiye 100-300 \u00b5l steril distile su eklenerek vortekslendi. Daha sonra t\u00fcpler 950<\/sup>C\u2019de 20 dakika ink\u00fcbe edildi. Ard\u0131ndan ultrasonik banyoda 15 dakika kald\u0131ktan sonra, t\u00fcpler tam h\u0131zda (10 000xg) 5 dakika d\u00f6nd\u00fcr\u00fcld\u00fc. Daha sonra \u00fcstteki s\u0131v\u0131dan 5 \u00b5l al\u0131narak PCR i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. GenoType NTM-DR s\u00fcr\u00fcm 1 testi \u00fcretici firman\u0131n \u00f6nerilerine uygun olarak \u00e7al\u0131\u015f\u0131ld\u0131 ve DNA bantlar\u0131 \u00fcretici taraf\u0131ndan sa\u011flanan \u015fablon yard\u0131m\u0131yla yorumland\u0131.<\/p>\n

Sensititre\u2122 RAPMYCOI AST Mikrodil\u00fcsyon Testi<\/h3>\n

Sensititre\u2122 RAPMYCOI AST (ThermoFisher, \u0130ngiltere) mikrodil\u00fcsyon testi CLSI standard\u0131na (5) uygun olarak ve \u00fcretici firman\u0131n \u00e7al\u0131\u015fma talimatlar\u0131 do\u011frultusunda \u00e7al\u0131\u015f\u0131ld\u0131. Kit i\u00e7inde 30 mikroplak bulunmakta idi. Proje kapsam\u0131nda 27 M. abscessus <\/i>kompleks izolat\u0131 ve pozitif kontrol olarak Staphylococcus aureus <\/i>ATCC 29213 su\u015fu kullan\u0131ld\u0131. Test edilen antimikrobiyal ajanlar; klaritromisin, amikasin, sefoksitin, siprofloksasin, moksifloksasin, imipenem, doksisiklin, minosiklin, linezolid, SXT ve tigesiklin idi.<\/p>\n

Steril pamuklu silge\u00e7 ile Mueller-Hinton agardaki saf bakteri kolonilerinden birka\u00e7 tane al\u0131narak demineralize su i\u00e7inde fotometrik \u00f6l\u00e7\u00fcmle 0.5 McFarland standart bulan\u0131kl\u0131\u011f\u0131nda (5×105<\/sup> CFU\/ml) bir s\u00fcspansiyon haz\u0131rland\u0131. T\u00fcpler 30 saniye vortekslendi ve varsa b\u00fcy\u00fck partik\u00fcllerin \u00e7\u00f6kmesi beklendi. Buradan 50 \u00b5l s\u00fcspansiyon 10 ml katyon ayarl\u0131 Mueller-Hinton buyyon i\u00e7ine aktar\u0131ld\u0131 ve t\u00fcp\u00fcn iyice kar\u0131\u015fmas\u0131 i\u00e7in 8-10 kez \u00e7evrildi. Bu s\u00fcspansiyondan, 96 kuyucuklu mikroplaklar\u0131n her bir kuyucu\u011funa 100 \u00b5l aktar\u0131ld\u0131. Mikroplaklar yap\u0131\u015fkan k\u00e2\u011f\u0131t ile kapat\u0131ld\u0131 ve 30 0<\/sup>C\u2019de \u00fc\u00e7 g\u00fcn ink\u00fcbe edildi. \u00dcreme, bulan\u0131kl\u0131k veya kuyucu\u011fun dibinde h\u00fccre birikintileri \u015feklinde g\u00f6zlendi. Pozitif kuyucukta \u00fcreme olup olmad\u0131\u011f\u0131 her g\u00fcn kontrol edildi ve \u00fcreme yeterli ise minimum inhibit\u00f6r konsantrasyon (M\u0130K) de\u011ferleri belirlendi. \u00dcreme zay\u0131f ise d\u00f6rd\u00fcnc\u00fc ve be\u015finci g\u00fcn tekrar kontrol edildi. Be\u015finci g\u00fcnde \u00fcreme olmayan kuyucuklar klaritromisin d\u0131\u015f\u0131ndaki ila\u00e7lar i\u00e7in de\u011ferlendirmeye al\u0131nmad\u0131. \u0130nd\u00fcklenebilir klaritromisin direncini belirlemek i\u00e7in ilk be\u015f g\u00fcn i\u00e7inde klaritromisine duyarl\u0131 olan izolatlar (\u22642 \u00b5g\/ml) 14. g\u00fcn tekrar okundu. \u0130kinci de\u011ferlendirmede diren\u00e7li (\u22658 \u00b5g\/ml) bulunanlar ind\u00fcklenebilir diren\u00e7li olarak kaydedildi. Trimetoprim-sulfametoksazol i\u00e7in M\u0130K de\u011feri pozitif kontrol kuyucu\u011funa g\u00f6re \u00fcremeyi %80 inhibe eden konsantrasyon olarak kabul edildi. Her bir izolat i\u00e7in inokulumun uygun bir dil\u00fcsyonu \u00e7ikolata agar ve Mueller-Hinton agara ekilerek safl\u0131k kontrol\u00fc ve do\u011fru inokulum yo\u011funlu\u011fu kontrol edildi. Kontaminasyon saptanan
\nmikroplaklar de\u011ferlendirme d\u0131\u015f\u0131nda tutuldu.<\/p>\n

\u0130statistiksel Analiz<\/h3>\n

Verilerin istatistiksel analizinde \u201cStatistical Package for the Social Sciences\u201d (SPSS) versiyon 21.0 program\u0131 (IBM Corp., Armonk, NY, ABD) kullan\u0131ld\u0131. Grup de\u011fi\u015fkenleri y\u00fczde ile sunuldu. Gruplar aras\u0131ndaki say\u0131sal de\u011fi\u015fkenlerdeki farkl\u0131l\u0131klar Pearson \u03c72 testi ile belirlendi. GenoType NTM-DR testi ile antibiyotik duyarl\u0131l\u0131k testi sonu\u00e7lar\u0131 aras\u0131ndaki uyum kappa de\u011ferleri belirlenerek incelendi. Kappa de\u011feri >0.75 ise m\u00fckemmel uyum, 0.40-0.75 ise orta-iyi uyum ve <0.40 ise d\u00fc\u015f\u00fck uyum olarak de\u011ferlendirildi. \u0130statistiksel de\u011ferlendirme sonucunda p<\/i><0.05 de\u011ferleri anlaml\u0131 d\u00fczey olarak kabul edildi.<\/p>\n

BULGULAR<\/h2>\n
\"\"<\/a>

Tablo 1.<\/strong> M. abscessus<\/i> Kompleks \u0130zolatlar\u0131n\u0131n Klaritromisin ve Amikasin \u0130\u00e7in Moleku\u0308ler ve Fenotipik
Duyarl\u0131l\u0131k Sonu\u00e7lar\u0131<\/p><\/div>\n

GenoType NTM-DR testi ile alt t\u00fcr ayr\u0131m\u0131 yap\u0131lan 27 izolat\u0131n alt t\u00fcr sonu\u00e7lar\u0131 ile klaritromisin ve amikasin i\u00e7in molek\u00fcler ve fenotipik duyarl\u0131l\u0131k sonu\u00e7lar\u0131 Tablo 1\u2019de verildi. GenoType NTM-DR testi sonu\u00e7lar\u0131na g\u00f6re incelenen 27 MABK izolat\u0131n 21(%78)\u2019i M. abscessus, <\/i>3 (%11)\u2019\u00fc M. bolletii <\/i>ve <\/i>3 (%11)\u2019\u00fc M. massiliense<\/i> idi. \u0130zolatlar\u0131n hi\u00e7birinde molek\u00fcler olarak aminoglikozid direnci (rrs <\/i>mutasyonu) veya kazan\u0131lm\u0131\u015f makrolid direnci (rrl <\/i>mutasyonu) g\u00f6zlenmedi. Test edilen bir izolat (16 numaral\u0131) <\/b>d\u0131\u015f\u0131nda M. abscessus <\/i>izolatlar\u0131n\u0131n t\u00fcm\u00fcnde ind\u00fcklenebilir makrolid direncini tan\u0131mlayan erm<\/i>(41) <\/i>T28 genotipi izlendi. Molek\u00fcler olarak ind\u00fcklenebilir makrolid direnci olan 20 M. abscessus <\/i>izolat\u0131n\u0131n be\u015fi (3, 4, 5, 8 ve 19 numaral\u0131) ise fenotipik olarak klaritromisine duyarl\u0131 idi. Molek\u00fcler olarak izolatlar\u0131n hi\u00e7birinde rrl <\/i>mutasyonu saptanmamakla birlikte iki M. abscessus <\/i>(1ve 14 numaral\u0131) ve bir M. bolletii <\/i>(24 numaral\u0131) izolat\u0131 olmak \u00fczere toplam \u00fc\u00e7 izolat ink\u00fcbasyonun be\u015finci g\u00fcn\u00fcnde fenotipik olarak klaritromisine diren\u00e7li bulundu (kazan\u0131lm\u0131\u015f diren\u00e7). Test edilen \u00fc\u00e7 M. massiliense <\/i>izolat\u0131nda erm<\/i>(41) <\/i>delesyonu ve T28 genotipi saptand\u0131 ve her \u00fc\u00e7\u00fc de fenotipik olarak klaritromisine duyarl\u0131 idi.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Tablo 2.<\/strong> M. abscessus<\/i> Kompleks \u0130zolatlar\u0131n\u0131n Antimikrobiyal
Ajanlara Duyarl\u0131l\u0131k Sonu\u00e7lar\u0131*<\/p><\/div>\n

GenoType NTM-DR ve fenotipik duyarl\u0131l\u0131k sonu\u00e7lar\u0131 aras\u0131ndaki uyum ind\u00fcklenebilir makrolid direnci i\u00e7in %81 (22\/27; k=0.5, p<\/i>=0.02), kazan\u0131lm\u0131\u015f makrolid direnci i\u00e7in %89 (24\/27) olarak hesapland\u0131. \u0130zolatlar\u0131n t\u00fcm\u00fc (%100) hem molek\u00fcler test ile hem de fenotipik olarak amikasine duyarl\u0131<\/b> bulundu. \u0130zolatlarda rrl<\/i> ve rrs <\/i>mutasyonlar\u0131 saptanmad\u0131\u011f\u0131ndan kazan\u0131lm\u0131\u015f makrolid direnci ve amikasin direnci i\u00e7in uyum analizi yap\u0131lamad\u0131. Klinik ve Laboratuvar Standartlar\u0131 Enstit\u00fcs\u00fc standard\u0131 (5) taraf\u0131ndan test edilmesi \u00f6nerilen di\u011fer antimikrobiyal ajanlar\u0131n fenotipik duyarl\u0131l\u0131k sonu\u00e7lar\u0131 Tablo 2\u2019de verildi.<\/p>\n

M. abscessus <\/i>kompleks izolatlar\u0131na kar\u015f\u0131 en etkin olan antimikrobiyal ajanlar s\u0131ras\u0131 ile amikasin (%100), sefoksitin (%100), imipenem (%85), linezolid (%70), siprofloksasin (%35), klaritromisin (%33), SXT (%22) ve moksifloksasin (%19) olarak tespit edildi. \u0130zolatlar\u0131n tamam\u0131 doksisikline diren\u00e7li iken sadece bir M. abscessus <\/i>izolat\u0131 (%3) minosikline duyarl\u0131 bulundu. \u0130zolatlar\u0131n ikisi sekiz ilaca, 11\u2019i yedi ilaca ve yedisi alt\u0131 ilaca diren\u00e7li olmak \u00fczere 20 (%74)\u2019si CLSI standard\u0131 taraf\u0131ndan test edilmesi \u00f6nerilen antimikrobiyallerin yar\u0131s\u0131ndan fazlas\u0131na diren\u00e7li bulundu. Tigesiklin i\u00e7in M\u0130K e\u015fik de\u011feri olmad\u0131\u011f\u0131ndan M\u0130K50<\/sub> ve M\u0130K90<\/sub> de\u011ferleri verildi (Tablo 2). \u0130zolatlar\u0131n tigesiklin M\u0130K de\u011ferleri 0.12 \u00b5g\/ml (n=3), 0.24 \u00b5g\/ml (n=15), 0.5 \u00b5g\/ml (n=8) ve 1 \u00b5g\/ml (n=1) olarak tespit edildi.<\/p>\n

\u0130RDELEME<\/h2>\n

M. abscessus <\/i>kompleks, t\u00fcberk\u00fcloz basili gibi patojenlere k\u0131yasla virulans\u0131 d\u00fc\u015f\u00fck olmakla birlikte bir\u00e7ok antimikrobiyal ajana diren\u00e7lidir ve tedavi edilmesi en zor t\u00fcberk\u00fcloz d\u0131\u015f\u0131 mikobakteri t\u00fcr\u00fcd\u00fcr. M. abscessus <\/i>kompleks infeksiyonlar\u0131n\u0131n tedavisinde makrolidler ve amikasin en \u00f6nemli ajanlard\u0131r (7,8). Ancak \u00f6nceden makrolid ile kar\u015f\u0131la\u015fan su\u015flarda diren\u00e7 geli\u015febildi\u011fi bildirilmi\u015ftir (8-10). Bu nedenle tedaviye karar vermeden \u00f6nce makrolid direncinin ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 \u00f6nerilmektedir (5,6,11,12). Direncin belirlenmesinde k\u00fclt\u00fcre dayal\u0131 testler alt\u0131n standart olmakla birlikte i\u015f y\u00fckleri ve zaman al\u0131c\u0131 olmalar\u0131 nedeni ile uygulanmalar\u0131 zordur. \u0130nd\u00fcklenebilir makrolid direnci sonucunu bildirmek i\u00e7in 14 g\u00fcn beklemek gerekir. Bu nedenle molek\u00fcler tan\u0131 testleri \u00f6nem kazanm\u0131\u015ft\u0131r. Ara\u015ft\u0131rmam\u0131zda MABK izolatlar\u0131n\u0131n %85 (23\/27)\u2019inde ind\u00fcklenebilir makrolid direncini tan\u0131mlayan i\u015flevsel erm<\/i>(41) <\/i>geni saptand\u0131. Bu sonu\u00e7 hastalar\u0131n %85\u2019inde tedavi s\u0131ras\u0131nda makrolidlere diren\u00e7 geli\u015febilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu nedenle hastalarda klinik izlemin yan\u0131 s\u0131ra ayl\u0131k k\u00fclt\u00fcr takiplerinin yap\u0131lmas\u0131 son derece \u00f6nemlidir. Ara\u015ft\u0131rmam\u0131zda incelenen M. massilense <\/i>izolatlar\u0131nda erm<\/i>(41) <\/i>gen delesyonu nedeni ile ind\u00fcklenebilir makrolid direnci saptanamad\u0131. M. abscessus <\/i>kompleks izolatlar\u0131nda alt t\u00fcr ayr\u0131m\u0131n\u0131n yap\u0131lmas\u0131 diren\u00e7 genotipi hakk\u0131nda bilgi vermektedir. M. massiliense <\/i>alt t\u00fcr\u00fc makrolidlere duyarl\u0131 kabul edilmektedir (11). M. massiliense\u2019<\/i>nin etken oldu\u011fu akci\u011fer infeksiyonlar\u0131nda klaritromisine klinik yan\u0131t\u0131n daha iyi oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir (13).<\/p>\n

Ara\u015ft\u0131rmam\u0131zda GenoType NTM-DR testi ile kazan\u0131lm\u0131\u015f makrolid direncini ve aminoglikozid direncini tan\u0131mlayan mutasyonlara rastlanmad\u0131. Yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalarda kazan\u0131lm\u0131\u015f makrolid direncinden sorumlu rrl <\/i>mutasyonlar\u0131 farkl\u0131 s\u0131kl\u0131kta bildirilmi\u015ftir. Sharma ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n (13) yapt\u0131\u011f\u0131 bir ara\u015ft\u0131rmada ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR y\u00f6ntemi ile 126 M<\/i>. abscessus <\/i>izolat\u0131n\u0131n %21.4\u2019\u00fcnde erm<\/i>(41) <\/i>T28C mutasyonu, %1.6\u2019s\u0131nda ise rrl <\/i>geninde A2058C mutasyonu belirlenmi\u015ftir. Yoshida ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n (14) yapt\u0131\u011f\u0131 bir ara\u015ft\u0131rmada ise 145 M. abscessus <\/i>izolat\u0131n\u0131n %14.3\u2019\u00fcnde rrl <\/i>mutasyonu bildirilmi\u015ftir. GenoType NTM-DR testi ile MABK izolatlar\u0131nda aminoglikozid direncine e\u015flik eden rrs <\/i>mutasyonlar\u0131 ise %5 s\u0131kl\u0131kta bildirilmi\u015ftir (4,15). Ara\u015ft\u0131rmam\u0131zda, rrl <\/i>ve rrs <\/i>mutasyonlar\u0131n\u0131n saptanmamas\u0131 de\u011ferlendirilen izolat say\u0131s\u0131n\u0131n az olmas\u0131 ile ili\u015fkili olabilir.<\/p>\n

GenoType NTM-DR testinin MABK infeksiyonlar\u0131n\u0131n tan\u0131s\u0131nda ve klaritromisin ve amikasin direncinin belirlenmesinde g\u00fcvenilir ve h\u0131zl\u0131 sonu\u00e7 verdi\u011fi, sonu\u00e7lar\u0131n DNA dizi analizi ve fenotipik test sonu\u00e7lar\u0131 ile uyumlu oldu\u011fu bildirilmi\u015ftir (16-18). Ara\u015ft\u0131rmam\u0131zda genotipik ve fenotipik duyarl\u0131l\u0131k y\u00f6ntemi aras\u0131ndaki uyum ind\u00fcklenebilir klaritromisin direnci i\u00e7in orta-iyi d\u00fczeyde bulundu (%81). Kazan\u0131lm\u0131\u015f klaritromisin direnci i\u00e7in bu oran %89, amikasin direnci i\u00e7in %100 idi. Genotipik ve fenotipik diren\u00e7 sonu\u00e7lar\u0131 aras\u0131nda uyumsuzluk bildiren \u00e7al\u0131\u015fmalar vard\u0131r (14,19,20). DNA dizi analizi ile incelenen 144 klinik izolat\u0131n %9.5\u2019inde i\u015flevsel bir erm<\/i>(41) <\/i>geni saptand\u0131\u011f\u0131 halde, fenotipik olarak klaritromisine duyarl\u0131 olduklar\u0131, ayr\u0131ca kazan\u0131lm\u0131\u015f klaritromisin direnci saptanan izolatlar\u0131n sadece %14\u2019\u00fcnde rrl <\/i>mutasyonunun saptand\u0131\u011f\u0131 bildirilmi\u015ftir (14). M. abscessus\u2019<\/i>ta klaritromisin direncinin belirlenmesinde tam gen dizi analizinin performans\u0131n\u0131n de\u011ferlendirildi\u011fi bir ara\u015ft\u0131rmada ise ind\u00fcklenebilir diren\u00e7 i\u00e7in b\u00fcy\u00fck hata oran\u0131 (fenotipik duyarl\u0131, dizi analizi ile diren\u00e7li) %34 olarak bildirilmi\u015ftir (21). Ara\u015ft\u0131rmam\u0131zda bu oran %18.5 (5\/27) olarak bulundu. Bu izolatlarda i\u015flevsel bir erm<\/i>(41) <\/i>genotipi olmakla birlikte 14. g\u00fcnde M\u0130K d\u00fczeyleri 8 \u00b5g\/ml\u2019nin alt\u0131nda idi.<\/p>\n

Hastalar\u0131n tedavi \u00f6yk\u00fclerinin ve klaritromisin tedavisine yan\u0131tlar\u0131n\u0131n bilinmemesi ara\u015ft\u0131rmam\u0131z\u0131n k\u0131s\u0131tl\u0131 y\u00f6nlerinden biridir. Ayr\u0131ca fenotipik duyarl\u0131l\u0131k testi ile incelenen izolat say\u0131s\u0131n\u0131n az olmas\u0131 da her iki y\u00f6ntem aras\u0131ndaki uyumsuzlu\u011fun yorumlanmas\u0131n\u0131 g\u00fc\u00e7le\u015ftirmektedir. Ancak elde edilen sonu\u00e7lar makrolid direncinin saptanmas\u0131nda tarama testi olarak GenoType NTM-DR testinin g\u00fcvenilir olmakla birlikte, fenotipik duyarl\u0131l\u0131k testleri ile birlikte uygulanmas\u0131n\u0131n gerekli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir.<\/p>\n

Fenotipik duyarl\u0131l\u0131k testi ile incelenen izolatlar\u0131n t\u00fcm\u00fc amikasin ve sefoksitine duyarl\u0131 bulundu. Linezolid ise izolatlar\u0131n %70\u2019inde etkili idi. Linezolid,\u00a0 <\/span>in vitro <\/i>duyarl\u0131l\u0131k testlerinde iyi sonu\u00e7 vermesi ve oral kullan\u0131labilen bir ajan olmas\u0131 nedeni ile tedavi kombinasyonlar\u0131nda \u00f6nerilmektedir (11,20,21). Ara\u015ft\u0131rmam\u0131zda tigesiklin M\u0130K de\u011feri de 0.5 \u00b5g\/ml\u2019nin alt\u0131nda bulundu. CLSI standard\u0131 tigesiklin i\u00e7in M\u0130K e\u015fik de\u011feri bildirmemekle birlikte MABK i\u00e7in test edilmesini \u00f6nermektedir (5). M. abscessus <\/i>kompleks\u2019e ba\u011fl\u0131 akci\u011fer infeksiyonu olan 34 hastan\u0131n de\u011ferlendirildi\u011fi \u00e7ok merkezli retrospektif bir ara\u015ft\u0131rmada su\u015flar\u0131n %97\u2019sinin M\u0130K de\u011feri 1 \u00b5g\/ml\u2019nin alt\u0131nda bildirilmi\u015ftir (22). Tigesiklinin, klaritromisin, amikasin veya rifabutin ile kombinasyonu ile klinik yan\u0131t\u0131n veya in vitro <\/i>ortamda sinerjik etkinin daha iyi oldu\u011funu bildiren \u00e7al\u0131\u015fmalar mevcuttur (3,22,23).<\/p>\n

Ara\u015ft\u0131rmam\u0131zda klaritromisine, kinolonlara, SXT\u2019ye ve tetrasiklinlere duyarl\u0131l\u0131k %35\u2019in alt\u0131nda idi. Diren\u00e7 oranlar\u0131 co\u011frafik b\u00f6lgelere g\u00f6re farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermekle birlikte \u00c7in, Japonya, Tayland, Fransa ve ABD gibi bir\u00e7ok \u00fclkede \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zla benzer diren\u00e7 oranlar\u0131 bildirilmi\u015ftir (19,24,25). Antibiyotik k\u00e2busu olarak da adland\u0131r\u0131lan MABK infeksiyonlar\u0131n\u0131n tedavisi kombine antibiyotik tedavisini gerektirmektedir (26). Antibiyotik se\u00e7iminde duyarl\u0131l\u0131k sonu\u00e7lar\u0131 \u00f6nemlidir. Ara\u015ft\u0131rmam\u0131zda izolatlar\u0131n %74\u2019\u00fc test edilen ila\u00e7lar\u0131n yar\u0131s\u0131ndan fazlas\u0131na diren\u00e7li idi. Ancak in vitro <\/i>olarak diren\u00e7li bulunan antibiyotiklerin, duyarl\u0131 antibiyotikler ile birlikte kullan\u0131ld\u0131klar\u0131nda sinerjik etkileri olabilir ve klinik yan\u0131t al\u0131nabilir. Amikasin ve klaritromisinin in vitro <\/i>duyarl\u0131l\u0131k test sonu\u00e7lar\u0131 klinik yan\u0131t ile uyumludur (11). Ancak di\u011fer antibiyotikler i\u00e7in k\u00fclt\u00fcr konversiyonu sa\u011flanamasa da klinik ve radyolojik iyile\u015fme sa\u011flan\u0131yorsa tedavisi s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmelidir.<\/p>\n

Sonu\u00e7 olarak; MABK klinik izolatlar\u0131n\u0131n molek\u00fcler tan\u0131s\u0131n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra makrolid ve aminoglikozid diren\u00e7lerinin saptanmas\u0131nda GenoType NTM-DR testi h\u0131zl\u0131 ve g\u00fcvenilir bir y\u00f6ntemdir. Ancak k\u00fclt\u00fcrde \u00fcreme olduktan sonra fenotipik duyarl\u0131l\u0131k testi ile sonu\u00e7lar\u0131n do\u011frulanmas\u0131 \u00f6nerilir. M. abscessus <\/i>subsp. abscessus <\/i>ve M. abscessus <\/i>subsp. bolletii <\/i>izolatlar\u0131nda ind\u00fcklenebilir makrolid direncinin y\u00fcksek oranda bulunmas\u0131 tedavi \u00f6ncesi ve k\u00fclt\u00fcr konversiyonunun sa\u011flanmad\u0131\u011f\u0131 hastalarda tedavi s\u0131ras\u0131nda alt t\u00fcr ayr\u0131m\u0131n\u0131n ve duyarl\u0131l\u0131k testlerinin yap\u0131lmas\u0131n\u0131n \u00f6nemini g\u00f6stermektedir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, M. abscessus <\/i>kompleks izolatlar\u0131 bir\u00e7ok antimikrobiyal ajana diren\u00e7li olmakla birlikte amikasin, sefoksitin, imipenem, linezolid ve tigesikline b\u00fcy\u00fck oranda duyarl\u0131 bulundu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

G\u0130R\u0130\u015e H\u0131zl\u0131 \u00fcreyen mikobakteriler i\u00e7inde yer alan Mycobacterium abscessus kompleks (MABK), antibiyotiklere en diren\u00e7li bakterilerden biri olup neden oldu\u011fu infeksiyonlar\u0131n tedavisinde etkili olan antimikrobiyal ajanlar makrolidler ve aminoglikozidlerdir (1,2). Makrolidlere diren\u00e7, kazan\u0131lm\u0131\u015f veya ind\u00fcklenebilir (intrensek) mekanizmalar ile ortaya \u00e7\u0131kabilir (3). Kompleks i\u00e7inde yer alan M. abscessus subsp. abscessus (M. abscessus) ve M. abscessus subsp. bolletii […]<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[5129],"tags":[5402,5310,5856,5857,5858],"class_list":["post-28291","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ozgun-arastirma","tag-antimikrobiyal-direnc","tag-duyarlilik-testi","tag-m-abscessus-kompleks","tag-makrolid","tag-mutasyonlar"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28291","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=28291"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28291\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":28759,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28291\/revisions\/28759"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=28291"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=28291"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=28291"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}