Tablo 4.<\/strong> Geriye D\u00f6n\u00fck Ad\u0131msal Elemeli Lojistik Regresyon Analizine G\u00f6re Olgu Grubunda 30 G\u00fcnl\u00fck Mortaliteyi Etkileyen Ba\u011f\u0131ms\u0131z Risk Fakt\u00f6rleri<\/p><\/div>\nAnestezi ve Reanimasyon Yo\u011fun Bak\u0131m \u00dcnitesi\u2019nde yatm\u0131\u015f ve Acinetobacter<\/i> bakteriyemisi olan toplam 82 hastadan, \u00e7al\u0131\u015fma kriterlerini kar\u015f\u0131layan 51 hasta olgu grubu olarak \u00e7al\u0131\u015fmaya dahil edildi. Benzer \u00f6zellikleri ta\u015f\u0131yan ancak Acinetobacter<\/i> bakteriyemisi olmayan 51 hastadan ise kontrol grubu olu\u015fturuldu. Olgu ve kontrol gruplar\u0131n\u0131n her ikisinde de erkek hasta say\u0131s\u0131 34 (%66.7) idi. Olgu ve kontrol gruplar\u0131nda ortanca ya\u015f s\u0131ras\u0131yla 55 (32-68) ve 59 (39-64) olup gruplar aras\u0131nda istatistiksel olarak anlaml\u0131 d\u00fczeyde bir fark yoktu (p<\/i>=0.98) (Tablo 1).<\/p>\n
Olgu grubunda kan k\u00fclt\u00fcrlerinden izole edilen mikroorganizmalar\u0131n 46 (%90.1)\u2019s\u0131 A. baumannii, <\/i>5 (%9.9)\u2019i Acinetobacter lwoffii <\/i>ve Acinetobacter haemolyticus <\/i>idi. A. baumannii<\/i> su\u015flar\u0131n\u0131n 45 (%97.8)\u2019inde \u00c7\u0130D mevcuttu. Acinetobacter<\/i> su\u015flar\u0131n\u0131n hepsi kolistine duyarl\u0131yken, karbapenemlere diren\u00e7 %92.2, tigesikline diren\u00e7 ise %39.2 oran\u0131ndayd\u0131. <\/i>Kontrol grubunda bulunan 7 (%13.7) olguda \u00fcreme saptanmam\u0131\u015f olup \u00fcreme saptanan olgulardaki etkenler; 10 (%19.6) olguda\u00a0Klebsiella pneumoniae<\/i>,\u00a09 (%17.7) olguda\u00a0Pseudomonas aeruginosa<\/i>, 7 (%13.7) olguda\u00a0Candida<\/i>\u00a0spp., 5 (%9.8) olguda metisiline diren\u00e7li koag\u00fclaz negatif stafilokoklar\u00a0(MRKNS), 3 (%5.9) olguda\u00a0metisiline diren\u00e7li\u00a0Staphylococcus aureus<\/i>\u00a0(MRSA), 3 (%5.9) olguda\u00a0Enterobacter<\/i>\u00a0spp.\u00a0 ve 7 (%13.7) olguda di\u011fer etkenler\u00a0\u015feklindedir.<\/p>\nAcinetobacter <\/i>Bakteriyemisi \u0130\u00e7in Risk Fakt\u00f6rleri<\/h3>\n
\u00dcreme \u00f6ncesi karbapenem kullan\u0131m\u0131; olgu grubunda 31 (%63.2), kontrol grubundaysa 15 (%34.8) hastada g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Gruplar aras\u0131 fark istatistiksel olarak anlaml\u0131 d\u00fczeydeydi (p<\/i>=0.012) (Tablo 1).<\/p>\n
Olgu ve kontrol grubunda primer bakteriyemi g\u00f6r\u00fclen hasta say\u0131lar\u0131 s\u0131ras\u0131yla 26 (%51) ve 29 (%65.9) idi; sekonder bakteriyemide ise hasta say\u0131lar\u0131 25 (%49) ve 15 (%34.1) olarak tespit edildi (p<\/i>>0.05). Pn\u00f6moni kaynakl\u0131 sekonder bakteriyemi g\u00f6r\u00fclen hasta say\u0131lar\u0131 olgu ve kontrol grubunda s\u0131ras\u0131yla 20 (%80) ve 12 (%80) idi; kontrol grubunda olan yedi hastan\u0131n kan k\u00fclt\u00fcr\u00fcnde \u00fcreme olmad\u0131\u011f\u0131 tespit edildi\u011fi i\u00e7in analize al\u0131nmad\u0131. Acinetobacter<\/i> bakteriyemisine yol a\u00e7abilecek olas\u0131 risk fakt\u00f6rleri, gruplardaki altta yatan hastal\u0131klar ve demografik \u00f6zellikler Tablo 1\u2019de verildi.<\/p>\n
Olgu grubunda bakteriyemi \u00f6ncesinde 7 (%13.7) hasta total parenteral beslenme (TPB)<\/span> <\/b>al\u0131rken, 44 (%86.3) hasta enteral beslenme ve TPB alm\u0131\u015ft\u0131. Kontrol grubunda ise 13 (%25.5) hastan\u0131n TPB ve 38 (%74.5) hastan\u0131n enteral beslenme ve TPB ald\u0131\u011f\u0131 tespit edildi. Gruplar aras\u0131nda istatistiksel olarak anlaml\u0131 d\u00fczeyde fark yoktu (p<\/i>>0.05).<\/p>\nOlgularda 65 ya\u015f\u0131ndan b\u00fcy\u00fck olma, \u00fcreme \u00f6ncesi karbapenem kullan\u0131m\u0131, endotrakeal ent\u00fcbasyon, reent\u00fcbasyon, \u00fcreme \u00f6ncesi derin trakeal aspirat (DTA) k\u00fclt\u00fcr\u00fcnde Acinetobacter<\/i> kolonizasyonu, g\u00f6\u011f\u00fcs t\u00fcp\u00fc ve hipertansiyon (HT) parametreleri geriye d\u00f6n\u00fck ad\u0131msal elemeli lojistik regresyon analizi ile incelendi; olgu ve kontrol gruplar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda \u00fcreme \u00f6ncesi karbapenem kullan\u0131m\u0131 [s\u0131ras\u0131yla %63.2 ve %34.8; \u201codds ratio\u201d (OR)=3.67, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (GA)=1.49-9.04; p<\/i>=0.005] ve g\u00f6\u011f\u00fcs t\u00fcp\u00fc varl\u0131\u011f\u0131 [s\u0131ras\u0131yla %23.5 ve %7.8; OR=7.31; %95 GA=1.43-37.22; p<\/i>=0.017] Acinetobacter<\/i> bakteriyemisi geli\u015fimi i\u00e7in ba\u011f\u0131ms\u0131z risk fakt\u00f6rleri olarak bulundu (Tablo 2).<\/p>\n
Olgu grubunda 13 hastan\u0131n antibiyogram sonu\u00e7lanmadan hayat\u0131n\u0131 kaybetti\u011fi g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Antibiyogram sonu\u00e7lar\u0131na g\u00f6re olgu grubunda bulunan 38 hastada tedavi modifikasyonlar\u0131n\u0131n yap\u0131lmas\u0131 gerekti\u011fi tespit edildi. Karbapenem+kolistin kombinasyonu 24 (%63.2), piperasilin-tazobaktam+kolistin kombinasyonu 7 (%18.4), tigesiklin+kolistin kombinasyonu 3 (%7.9), karbapenem+sulbaktam+ampisilin kombinasyonu 1 (%2.6) ve karbapenem monoterapisi 3 (%7.9) hastada uygulanm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n
Mortalite \u0130\u00e7in Risk Fakt\u00f6rleri<\/h3>\n
Olgu ve kontrol grubunda 30 g\u00fcnde s\u0131ras\u0131yla 25 (%49) ve 18 (%40.9) hastan\u0131n hayat\u0131n\u0131 kaybetti\u011fi tespit edildi. Toplam yat\u0131\u015f s\u00fcresi sonunda ise olgu ve kontrol grubunda s\u0131ras\u0131yla 36 (%70.6) ve 27 (%52.9) hasta hayat\u0131n\u0131 kaybetmi\u015fti. Gruplar aras\u0131nda istatistiksel olarak anlaml\u0131 d\u00fczeyde bir fark saptanmad\u0131 (s\u0131ras\u0131yla p<\/i>=0.55 ve p<\/i>=0.1).<\/p>\n
Olgu grubunda 30 g\u00fcnde mortalite geli\u015fen ve geli\u015fmeyen hastalar, cinsiyet ve ya\u015f parametreleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Mortalite geli\u015fen 25 hastan\u0131n 16 (%64)\u2019s\u0131 erkek, 9 (%36)\u2019u kad\u0131n olup mortalite geli\u015fmeyen 26 hastan\u0131n 18 (%69.2)\u2019i erkek, 8 (%30.8)\u2019i kad\u0131nd\u0131. Mortalite geli\u015fen ve geli\u015fmeyen hastalarda ya\u015f ortancalar\u0131 s\u0131ras\u0131yla 59 (45.5-69.5) ve 53.5 (29.7-64) y\u0131l olarak tespit edildi. Otuz g\u00fcnde mortalite geli\u015fen ve geli\u015fmeyen hastalar aras\u0131nda cinsiyet ve ya\u015f parametreleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan istatistiksel olarak anlaml\u0131 d\u00fczeyde fark yoktu (s\u0131ras\u0131yla p<\/i>=0.921 ve p<\/i>=0.187).<\/p>\n
Olgu grubunda 30 g\u00fcnde mortalite geli\u015fen ve geli\u015fmeyen hastalardaki mortalite geli\u015fimini etkileyebilecek baz\u0131 fakt\u00f6rler Tablo 3\u2019te verildi. Endotrakeal ent\u00fcbasyon durumu, PBS, beslenme durumu (TPB veya enteral beslenme+TPB) ve HT a\u00e7\u0131s\u0131ndan gruplar aras\u0131 fark istatistiksel olarak anlaml\u0131 d\u00fczeydeydi (s\u0131ras\u0131yla p<\/i>=0.02, p<\/i>=0.003, p<\/i>=0.004 ve p<\/i>=0.03).<\/p>\n
Olgu grubunda 30 g\u00fcnde mortalite geli\u015fen 23 hastan\u0131n 7 (%30.4)\u2019sinde uygun ampirik tedavi uygulanm\u0131\u015f olup 16 (%69.6)\u2019s\u0131nda uygulanmam\u0131\u015ft\u0131. Mortalite geli\u015fmeyen 26 hastan\u0131n 18 (%69.2)’inde ise uygun ampirik tedavi uygulanm\u0131\u015fken 8 (%30.8)\u2019inde uygulanmam\u0131\u015ft\u0131; aradaki fark istatistiksel olarak anlaml\u0131 d\u00fczeydeydi (p<\/i>=0.01).<\/p>\n
Olgu grubunda; 65 ya\u015f\u0131ndan b\u00fcy\u00fck olma, endotrakeal ent\u00fcbasyon, reent\u00fcbasyon, HT, ampirik tedavi uygunlu\u011fu, PBS ve alb\u00fcmin d\u00fczeyi parametreleri geriye d\u00f6n\u00fck olarak ad\u0131msal elemeli lojistik regresyon analizi ile mortalite geli\u015fen ve geli\u015fmeyen hastalar a\u00e7\u0131s\u0131ndan incelendi; HT varl\u0131\u011f\u0131 %52 ve %19.2 (OR=4.61, %95 GA=1.08-19.57; p<\/i>=0.038), ampirik tedavinin uygun olmamas\u0131 durumu %69.6 ve %30.8 (OR=6.46, %95 GA=1.55-26.94; p<\/i>=0.01) ve alb\u00fcmin d\u00fczeyi 2.32\u00b10.50 ve 2.57\u00b10.44 gr\/dl (OR=0.196, %95 GA=0.045-0.847; p<\/i>=0.029) de\u011ferleriyle\u00a0 <\/span>mortaliteyi etkileyen ba\u011f\u0131ms\u0131z risk fakt\u00f6rleri olarak tespit edildi (Tablo 4).<\/p>\n\u0130RDELEME<\/h2>\n
Acinetobacter<\/i> t\u00fcrleri son y\u0131llarda kontrol\u00fc olduk\u00e7a zorla\u015fan hastane kaynakl\u0131 infeksiyon etkenleri olarak kar\u015f\u0131m\u0131za \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. Bu mikroorganizmalar\u0131n kuruluk dahil \u00e7e\u015fitli d\u0131\u015f ortam ko\u015fullar\u0131nda uzun s\u00fcre canl\u0131 kalabilmesi, hastadan hastaya kolayca bula\u015fabilmesi ve antibiyotiklere kar\u015f\u0131 kolayl\u0131kla diren\u00e7 geli\u015ftirebilmesi nedeniyle salg\u0131nlar meydana gelebilmektedir (4-6).<\/p>\n
\u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zla uyumlu olarak ya\u015f ve cinsiyet bir\u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fmada Acinetobacter <\/i>infeksiyonu i\u00e7in risk fakt\u00f6r\u00fc olarak bulunmam\u0131\u015ft\u0131r (15,16).<\/p>\n
\u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, literat\u00fcrle uyumlu olarak Acinetobacter<\/i> t\u00fcrleri aras\u0131nda en s\u0131k olarak A. baumannii<\/i>\u2019nin izole edildi\u011fi tespit edildi (4). Farkl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalarda, A. baumannii\u2019<\/i>de karbapenem direnci %26\u2019dan %48.9\u2019a kadar de\u011fi\u015fen oranlarda bulunmu\u015ftur (17-19).<\/p>\n
\u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda \u00c7\u0130D oran\u0131 t\u00fcm Acinetobacter<\/i> t\u00fcrleri i\u00e7in %90.2 iken A. baumannii <\/i>su\u015flar\u0131nda %97.8 olarak saptand\u0131; t\u00fcm Acinetobacter<\/i> su\u015flar\u0131nda imipenem ile meropenem diren\u00e7 oran\u0131 ise %92.2 olup kolistin direnci saptanmad\u0131.<\/p>\n
T\u00fcm bu sonu\u00e7lara bakarak, Acinetobacter <\/i>t\u00fcrlerinde t\u00fcm d\u00fcnyada y\u0131llar i\u00e7inde korkutucu d\u00fczeylere varan ve giderek artan diren\u00e7 oranlar\u0131yla kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya oldu\u011fumuzu s\u00f6yleyebiliriz. Bu durum hastane kaynakl\u0131 A. baumannii<\/i> infeksiyonlar\u0131n\u0131n gelecekte de klinisyenleri zorlayaca\u011f\u0131n\u0131n g\u00f6stergesidir.<\/p>\n
Fournier ve arkada\u015flar\u0131 (4) \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda, karbapenem dahil \u00f6nceki antibiyotik kullan\u0131m \u00f6yk\u00fcs\u00fcn\u00fcn Acinetobacter<\/i> infeksiyonu ve kolonizasyonunda risk fakt\u00f6r\u00fc oldu\u011funu belirtmi\u015ftir. Benzer \u015fekilde, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda karbapenem grubu antibiyotik kullan\u0131m\u0131n\u0131 Acinetobacter<\/i> bakteriyemisi i\u00e7in risk fakt\u00f6r\u00fc olarak bulduk.<\/p>\n
Liu ve arkada\u015flar\u0131 (20), karbapenem direncinin 30 g\u00fcnl\u00fck mortalite i\u00e7in ba\u011f\u0131ms\u0131z bir risk fakt\u00f6r\u00fc oldu\u011funu bildirmi\u015ftir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, Acinetobacter <\/i>su\u015flar\u0131nda karbapenem direnci %92.2 oldu\u011fu i\u00e7in mortaliteye katk\u0131s\u0131 de\u011ferlendirilememi\u015ftir. Yo\u011fun bak\u0131m hastalar\u0131nda, ampirik karbapenem antibiyotik kullan\u0131m\u0131 kar-zarar oran\u0131n\u0131n detayl\u0131 analiz edilerek g\u00f6zden ge\u00e7irilmesi gerekti\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz. Aksi takdirde, karbapenem diren\u00e7li su\u015flar\u0131n se\u00e7imi ve infeksiyon kontrol\u00fc ile tedavilerinin daha zor hale gelmesi ka\u00e7\u0131n\u0131lmazd\u0131r.<\/p>\n
Grupper ve arkada\u015flar\u0131 (21) ve Erbay ve arkada\u015flar\u0131 (22) \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda, A. baumannii<\/i> bakteriyemisinde primer bakteriyemi oran\u0131n\u0131 s\u0131ras\u0131yla %48 ve %67 olarak tespit etmi\u015ftir; sekonder bakteriyeminin en s\u0131k kayna\u011f\u0131 ise s\u0131ras\u0131yla %58 ve %62.5 oranlar\u0131yla pn\u00f6moni olarak saptanm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131n olgu grubunda primer bakteriyemi oran\u0131 %51 idi; sekonder bakteriyemilerde ise en s\u0131k kayna\u011f\u0131n %80 oran\u0131yla pn\u00f6moni oldu\u011funu saptad\u0131k. \u0130ntravask\u00fcler kateterlere ba\u011fl\u0131 bakteriyemilerin primer bakteriyemi kabul edildi\u011fi \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda gerek kateterlerden gerekse di\u011fer v\u00fccut s\u0131v\u0131lar\u0131ndan kayna\u011f\u0131 tespit etmek ama\u00e7l\u0131 k\u00fclt\u00fcrlerin al\u0131nmam\u0131\u015f olmas\u0131 primer bakteriyemi oran\u0131n\u0131n y\u00fcksek \u00e7\u0131kmas\u0131na neden olmu\u015f olabilir. Ayr\u0131ca bakteriyemi, gastrointestinal sistemden bakteriyel translokasyon nedeniyle geli\u015fmi\u015f olabilece\u011finden, kaynak tespit edilememi\u015f olabilir.<\/span><\/p>\nJung ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n (16) yan\u0131 s\u0131ra Kim ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n (23) \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131na benzer \u015fekilde, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli lojistik regresyon analizinde, g\u00f6\u011f\u00fcs t\u00fcp\u00fcn\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 Acinetobacter<\/i> bakteriyemisi i\u00e7in risk fakt\u00f6r\u00fc olarak saptad\u0131k. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalardaki kontrol gruplar\u0131nda g\u00f6\u011f\u00fcs t\u00fcp\u00fc olan s\u0131ras\u0131yla d\u00f6rt ve bir hasta oldu\u011fu i\u00e7in g\u00f6\u011f\u00fcs t\u00fcp\u00fcn\u00fcn daha fazla say\u0131da oldu\u011fu kontrol gruplar\u0131yla yap\u0131lacak olan prospektif \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n konuyla ilgili olarak daha objektif bilgi sa\u011flayaca\u011f\u0131 kanaatindeyiz.<\/p>\n
Acinetobacter<\/i> t\u00fcrleri ile kolonizasyon ya da infeksiyon i\u00e7in enteral beslenme ya da TPB\u2019nin risk fakt\u00f6r\u00fc oldu\u011funu g\u00f6steren \u00e7al\u0131\u015fmalar mevcuttur (18,24). \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda benzer bir ili\u015fki saptamad\u0131k. Bu durum \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda kontrol grubunda da kan k\u00fclt\u00fcr\u00fc pozitif hastalar olmas\u0131ndan kaynaklanabilir. Bununla birlikte Acinetobacter<\/i> bakteriyemisi olan TPB ya da TPB+enteral beslenme uygulanan hastalarda, 30 g\u00fcnl\u00fck\u00a0mortalite oran\u0131\u00a0uygulanmayanlara g\u00f6re\u00a0istatiksel olarak anlaml\u0131 d\u00fczeyde daha y\u00fcksekti.<\/p>\n
Yap\u0131lan baz\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalarda, yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitelerinde A. baumannii<\/i>\u2019ye atfedilen mortalite oran\u0131n\u0131n bakteriyemide %10 ile %45.8 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti\u011fi tespit edilmi\u015ftir (25,26). \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, Acinetobacter <\/i>bakteriyemisi olan hastalarda 30 g\u00fcnl\u00fck mortalite oran\u0131n\u0131 %49, toplam yat\u0131\u015f sonu mortalite oran\u0131n\u0131 ise %70.6 olarak bulduk. \u00dclkemizdeki baz\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalarda da Acinetobacter<\/i> bakteriyemilerinde 30 g\u00fcnl\u00fck mortalite oranlar\u0131 %64.4 ila %80.5 aras\u0131nda bildirilmi\u015ftir (27,28).<\/p>\n
Liu ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n (29) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, \u00c7\u0130D Acinetobacter<\/i> bakteriyemisi ile 30 g\u00fcnl\u00fck mortalite i\u00e7in risk fakt\u00f6rleri incelenmi\u015f olup PBS\u22654 olmas\u0131n\u0131n mortaliteyi 2.19 kat art\u0131rd\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir.<\/p>\n
\u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, tek de\u011fi\u015fkenli analizde PBS\u2019nin mortalite i\u00e7in risk fakt\u00f6r\u00fc oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015f olmakla birlikte \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli lojistik regresyon analizinde PBS\u2019yi mortalite i\u00e7in risk fakt\u00f6r\u00fc olarak saptamad\u0131k. Hastalar\u0131n \u00e7o\u011funa mekanik ventilasyon uygulanmas\u0131 ve bilin\u00e7 durumlar\u0131n\u0131n genellikle k\u00f6t\u00fc olmas\u0131, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zdaki PBS de\u011ferlerini etkilemi\u015f olabilir. Bu durum, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zdaki k\u0131s\u0131tl\u0131l\u0131klardan biridir. Pittsburg bakteriyemi skorunun, APACHE II skorlamas\u0131yla birlikte de\u011ferlendirildi\u011fi ve daha geni\u015f hasta gruplar\u0131n\u0131n dahil oldu\u011fu prospektif \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n, Acinetobacter<\/i> bakteriyemisi olan hastalarda PBS ile mortalite ili\u015fkisini belirlemede daha yararl\u0131 olaca\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcncesindeyiz.<\/p>\n
Metan ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n (28) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131na benzer \u015fekilde, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda ampirik tedavinin uygun olmamas\u0131n\u0131 mortalite i\u00e7in risk fakt\u00f6r\u00fc olarak bulduk. Ayr\u0131ca \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda HT\u2019yi Acinetobacter<\/i> bakteriyemisi olan hastalarda 30 g\u00fcnl\u00fck mortalite i\u00e7in risk fakt\u00f6r\u00fc olarak tespit ettik; ancak yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131z literat\u00fcr taramas\u0131nda bakteriyemili hastalarda HT\u2019nin mortalite i\u00e7in risk fakt\u00f6r\u00fc oldu\u011funa dair herhangi bir bilgiye ula\u015famad\u0131k.<\/p>\n
Acinetobacter<\/i> bakteriyemisi de di\u011fer Gram-negatif bakteriyemilerde yayg\u0131n olan risk fakt\u00f6rlerine sahiptir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda yo\u011fun bak\u0131m ko\u015fullar\u0131nda bakteriyemi olmayan hasta say\u0131s\u0131 istatiksel bir de\u011ferlendirme yap\u0131labilecek kadar olmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in Acinetobacter<\/i> d\u0131\u015f\u0131 Gram-negatif bakteriyemisi olan hastalar da kontrol grubundan d\u0131\u015flanamad\u0131. Literat\u00fcrde Acinetobacter<\/i> bakteriyemisi i\u00e7in risk fakt\u00f6r\u00fc olarak g\u00f6sterilen bir\u00e7ok fakt\u00f6r\u00fcn \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda risk fakt\u00f6r\u00fc olarak tan\u0131mlanmam\u0131\u015f olmas\u0131n\u0131n nedeni, kontrol grubu hastalar\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir k\u0131sm\u0131n\u0131n Gram-negatif bakteriyemili hastalar olmas\u0131 ve hasta<\/span> say\u0131lar\u0131n\u0131n azl\u0131\u011f\u0131 olabilir. \u00a0Bu, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131n bir di\u011fer k\u0131s\u0131tl\u0131l\u0131\u011f\u0131d\u0131r.<\/p>\nOlgu grubundaki hastalardan 13 (%25.5)\u2019\u00fc antibiyogram sonucu \u00e7\u0131kmadan \u00f6nce hayat\u0131n\u0131 kaybetti\u011fi i\u00e7in antibiyotik duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131na g\u00f6re tedavi modifikasyonunun yap\u0131lamad\u0131\u011f\u0131 tespit edildi. Kalan hastalarda en s\u0131k %63.2 oran\u0131nda karbapenem+kolistin kombinasyonunun uyguland\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Kolistine kar\u015f\u0131 diren\u00e7 saptanmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in \u00e7o\u011fu hastan\u0131n kombinasyon tedavisinde kolistin yer alm\u0131\u015ft\u0131. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131n bir di\u011fer k\u0131s\u0131tl\u0131l\u0131\u011f\u0131 da kolistin ve tigesiklin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n disk dif\u00fczyon y\u00f6ntemi ile \u00e7al\u0131\u015f\u0131lm\u0131\u015f olmas\u0131d\u0131r.<\/p>\n
\u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131n, PBS\u2019nin Acinetobacter<\/i> bakteriyemisindeki prognostik de\u011ferine odaklanan ilk \u00e7al\u0131\u015fma oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz; hipertansiyonun da Acinetobacter<\/i> bakteriyemisinde mortalite i\u00e7in bir risk fakt\u00f6r\u00fc olarak belirlenmesi \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131 \u00f6nceki ara\u015ft\u0131rmalardan farkl\u0131 k\u0131lmaktad\u0131r. Ancak bu konuda, daha fazla say\u0131da olgu ile b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli olarak tasarlanm\u0131\u015f prospektif \u00e7al\u0131\u015fmalara ihtiya\u00e7 vard\u0131r.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
G\u0130R\u0130\u015e Yo\u011fun bak\u0131m \u00fcniteleri, \u00e7o\u011funlukla genel durumu k\u00f6t\u00fc olan hastalar\u0131n yat\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 ve invazif i\u015flemlerin s\u0131k olarak uyguland\u0131\u011f\u0131 birimlerdir; bu nedenle di\u011fer yatakl\u0131 tedavi birimlerine k\u0131yasla infeksiyon geli\u015fimine daha s\u0131k rastlan\u0131r. Yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitelerindeki kan dola\u015f\u0131m\u0131 infeksiyonlar\u0131n\u0131n %25\u2019i Gram-negatif bakterilerden kaynaklanmaktad\u0131r (1). En s\u0131k izole edilen Gram-negatif bakteriler, Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter t\u00fcrleri ve Klebsiella pneumoniae olup […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[5129],"tags":[5755,2726,2997,5341,5754],"class_list":["post-27277","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ozgun-arastirma","tag-acinetobacter-2","tag-bakteriyemi","tag-mortalite","tag-risk-faktoru","tag-yogun-bakim"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27277","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=27277"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27277\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":27721,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27277\/revisions\/27721"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=27277"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=27277"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=27277"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
![\"\"](\"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/wp-content\/uploads\/2023\/09\/KD.C36.S3_4392_Tablo.1.png\")
<\/a>