{"id":24901,"date":"2022-06-27T09:00:38","date_gmt":"2022-06-27T06:00:38","guid":{"rendered":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/?p=24901"},"modified":"2022-06-27T12:58:43","modified_gmt":"2022-06-27T09:58:43","slug":"bakterilerin-antibiyotik-direncleri","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/2022\/06\/27\/bakterilerin-antibiyotik-direncleri\/","title":{"rendered":"\u0130drar K\u00fclt\u00fcrlerinden \u0130zole Edilen Bakteriler ve \u00c7e\u015fitli Antibiyotiklere Kar\u015f\u0131 Diren\u00e7 Durumlar\u0131"},"content":{"rendered":"

G\u0130R\u0130\u015e<\/h2>\n

\u00dcriner sistem infeksiyonlar\u0131 (\u00dcS\u0130) hem toplum kaynakl\u0131 hem de hastane kaynakl\u0131 olup her y\u0131l d\u00fcnyada yakla\u015f\u0131k olarak 150 milyon ki\u015fi \u00dcS\u0130 tedavisi g\u00f6rmektedir (1). \u00dcS\u0130, t\u00fcm ya\u015f gruplar\u0131nda ve her iki cinsiyette de g\u00f6r\u00fclmekle birlikte kad\u0131nlarda daha yayg\u0131nd\u0131r. Yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, kad\u0131nlar\u0131n %60\u2019\u0131n\u0131n hayatlar\u0131 boyunca bir kez \u00dcS\u0130 ge\u00e7irdi\u011fini ve bunlar\u0131n da %20 ile %40\u2019\u0131nda infeksiyonun tekrarlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir (2). \u0130nfeksiyonlar\u0131n \u00e7o\u011fundan tek bakteri sorumlu olmakla birlikte hastane k\u00f6kenli infeksiyonlarda birden fazla bakterinin tespit edildi\u011fi bildirilmektedir (3). Komplike olmayan \u00fcriner infeksiyonlar\u0131n %80\u2019inden fazlas\u0131nda etken Escherichia coli olup <\/i>di\u011fer bakteriler; Proteus <\/i>spp., Pseudomonas <\/i>spp., Klebsiella <\/i>spp., Enterobacter <\/i>spp., enterokoklar ve stafilokok t\u00fcrleridir. Komplike \u00fcriner sistem infeksiyonlar\u0131nda da en s\u0131k tespit edilen bakteri E.coli\u2019<\/i>dir; bunu Enterococcus <\/i>spp., Pseudomonas <\/i>spp. ve di\u011fer Gram-negatif bakteriler izlemektedir (4). \u00dcS\u0130 tedavisine genellikle ampirik olarak ba\u015flanmaktad\u0131r. Ancak uygun olmayan antibiyotiklerin kullan\u0131m\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak geli\u015fen diren\u00e7 problemi, \u00dcS\u0130\u2019nin ampirik tedavisinde sorunlara yol a\u00e7maktad\u0131r (5). Amerika \u0130nfeksiyon Hastal\u0131klar\u0131 Derne\u011fi (\u201cInfectious Diseases Society of America\u00a0 <\/span>– IDSA\u201d)\u2019nin 2011\u2019de yay\u0131nlad\u0131\u011f\u0131 rehbere g\u00f6re, akut nonkomplike sistitin ampirik tedavisinde, nitrofurantoin, trimetoprim\/sulfometaksazolve fosfomisin ilk se\u00e7enek olarak kabul edilen ila\u00e7lard\u0131r. Pyelonefritin ampirik tedavisi i\u00e7in e\u011fer toplumda florokinolon direnci %10\u2019un alt\u0131nsa ise ilk se\u00e7enek olarak kabul edilen ila\u00e7 siprofloksasindir. E\u011fer florokinolon direnci %10\u2019dan fazla ise ampirik tedavide seftriakson ya da aminoglikozidler gibi paranteral ila\u00e7lar tercih edilmelidir (6).\u00a0<\/span><\/p>\n

D\u00fcnyada oldu\u011fu gibi \u00fclkemizde de antibiyotiklere kar\u015f\u0131 diren\u00e7 geli\u015fimi giderek \u00f6nem kazanmaktad\u0131r (7). Bu sebeple \u00dcS\u0130\u2019nin etkin tedavisinde, uygun antibiyoti\u011fin se\u00e7ilebilmesi i\u00e7in b\u00f6lgesel antibiyotik diren\u00e7 profillerinin belirlenmesi ve d\u00fczenli s\u00fcrveyans\u0131 olduk\u00e7a \u00f6nemlidir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, laboratuvar\u0131m\u0131za g\u00f6nderilen idrar \u00f6rneklerinden izole edilen bakterilerin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n ve \u00e7e\u015fitli antibiyotiklere kar\u015f\u0131 diren\u00e7 oranlar\u0131n\u0131n belirlenmesi ama\u00e7lanm\u0131\u015ft\u0131r.\u00a0<\/span><\/p>\n

Y\u00d6NTEMLER<\/h2>\n

2018 y\u0131l\u0131 boyunca poliklinikler ve servislerden laboratuvar\u0131m\u0131za g\u00f6nderilen toplam 16 521 idrar \u00f6rne\u011finin k\u00fclt\u00fcr ve antibiyogram sonu\u00e7lar\u0131 retrospektif olarak incelendi. \u00dcS\u0130 \u00f6n tan\u0131s\u0131 koyulan hastalardan uygun \u015fartlarda al\u0131nan orta ak\u0131m idrar \u00f6rneklerinin %5 koyun kanl\u0131 agara (bioM\u00e9rieux, Marcy l\u2019Etoile, Fransa) ve eozin-metilen mavisi agar\u0131na (bioM\u00e9rieux, Marcy l\u2019Etoile, Fransa) kantitatif y\u00f6ntemle ekimi yap\u0131ld\u0131. Besiyerleri 370<\/sup>C\u2019de 24-48 saat ink\u00fcbe edildikten sonra, 105 <\/sup>ve \u00fczeri \u201ccoloni forming unit\u201d (cfu)\/ml \u00fcreme saptanan \u00f6rnekler bakteri tan\u0131mlama ve antibiyotik duyarl\u0131l\u0131k testine al\u0131nd\u0131. Bakteriler; konvansiyonel y\u00f6ntemlerle (koloni morfolojisi, Gram boyama)<\/span> ve Vitek\u00ae 2 Compact (bioM\u00e9rieux, Marcy l\u2019Etoile, Fransa) otomatize tan\u0131mlama sistemi kullan\u0131larak tan\u0131mland\u0131. Antibiyotik duyarl\u0131l\u0131k testi, Avrupa Antimikrobiyal Duyarl\u0131l\u0131k Testi Komitesi (\u201cEuropean Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing \u2013 EUCAST\u201d) standartlar\u0131na uygun olarak disk dif\u00fczyon y\u00f6ntemi (8) ve Vitek\u00ae 2 Compact AST (bioM\u00e9rieux, Marcy l\u2019Etoile, Fransa) kartlar\u0131 kullan\u0131larak yap\u0131ld\u0131. Geni\u015flemi\u015f spektrumlu beta laktamaz (GSBL) varl\u0131\u011f\u0131 kombine disk test y\u00f6ntemi ile saptand\u0131. <\/i>GSBL tayini i\u00e7in; sefotaksim (30\u00b5g), seftazidim (30\u00b5g) diskleri ve sefotaksim+klavulonik asit (30\/10\u00b5g), seftazidim+klavulonik asit (30\/10\u00b5g)) diskleri (Bioanalyse, T\u00fcrkiye) kullan\u0131ld\u0131. Disklerin etraf\u0131ndaki inhibisyon zonlar\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc ve e\u011fer <\/i>klavulonik asit i\u00e7eren disklerin etraf\u0131ndaki inhibisyon zon \u00e7ap\u0131, klavulonik asit i\u00e7ermeyen diskin inhibisyon zon \u00e7ap\u0131ndan \u22655 mm ise GSBL pozitif olarak de\u011ferlendirildi (8). T\u00fcm \u00e7al\u0131\u015fmalarda, E. coli <\/i>ATCC 25922 kalite kontrol su\u015fu olarak kullan\u0131ld\u0131.<\/span><\/p>\n

BULGULAR<\/h2>\n
\"\"<\/a>

Tablo 1.<\/strong> Hastalar\u0131n Polikliniklere ve Yatakl\u0131 Servislere G\u00f6re Da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131<\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Tablo 2.<\/strong> De\u011ferlendirmeye Al\u0131nan \u00d6rneklerin \u00d6zellikleri<\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Tablo 3.<\/strong> \u0130drar K\u00fclt\u00fcr\u00fcnde \u00dcreyen Bakterilerin Da\u011f\u0131l\u0131m\u0131<\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Tablo 4.<\/strong> Enterobacteriaceae<\/i> Ailesi Bakterilerin Antibiyotik Diren\u00e7 Oranlar\u0131<\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Tablo 5.<\/strong> Etkenlere G\u00f6re Antibiyotik Diren\u00e7 Oranlar\u0131<\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Tablo 6.<\/strong> En s\u0131k izole edilen Entrobacteriaceae<\/i> \u00dcyesi Bakterilerin Yatakl\u0131 Servis ve Poliklinik Hastalar\u0131na G\u00f6re Diren\u00e7 Oranlar\u0131n\u0131n Da\u011f\u0131l\u0131m\u0131<\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Tablo 7.<\/strong> GSBL Pozitif ve Negatif Bakterilerin \u00c7e\u015fitli Antibiyotiklere Kar\u015f\u0131 Diren\u00e7 Oranlar\u0131<\/p><\/div>\n

\u00c7al\u0131\u015fma s\u00fcresince, 15 674\u2019\u00fc polikliniklerden, 671\u2019i yatakl\u0131 servislerden olmak \u00fczere toplam 16 345 hastaya ait 16 521 idrar \u00f6rne\u011fi laboratuvar\u0131m\u0131za g\u00f6nderilmi\u015ftir. Hastalar\u0131n polikliniklere ve yatakl\u0131 servislere g\u00f6re da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131 Tablo 1\u2019de verildi.\u00a0<\/span><\/p>\n

Laboratuvar\u0131m\u0131za g\u00f6nderilen 16 521 idrar \u00f6rne\u011finin 2331 (%14.1)\u2019inde anlaml\u0131 d\u00fczeyde bakteri \u00fcremesi, 105 (%0.6)\u2019inde ise Candida <\/i>spp.\u00a0 <\/span>\u00fcremesi tespit edildi. Sonu\u00e7lar\u0131n de\u011ferlendirilmesi kapsam\u0131nda ayn\u0131 bakterinin tekrarlayan \u00fcremeleri \u00e7al\u0131\u015fmaya dahil edilmemi\u015f olup ayn\u0131 hastaya ait farkl\u0131 bakteri \u00fcremesi olan k\u00fclt\u00fcr sonu\u00e7lar\u0131 dahil edildi. Bu sebeple 2331 k\u00fclt\u00fcr pozitif \u00f6rne\u011fin 2051\u2019i de\u011ferlendirmeye al\u0131nd\u0131. De\u011ferlendirmeye al\u0131nan \u00f6rneklerin ya\u015f, cinsiyet, poliklinik ve yatakl\u0131 servise g\u00f6re da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131 Tablo 2\u2019de verildi. \u00dcreme saptanan en k\u00fc\u00e7\u00fck hasta 12 g\u00fcnl\u00fck, en b\u00fcy\u00fck hasta ise 100 ya\u015f\u0131ndad\u0131r.<\/p>\n

K\u00fclt\u00fcrde \u00fcreme saptanan 2051 \u00f6rne\u011fin %89.4 (n=1834)\u2019\u00fcnde Gram-negatif basil, %10.6 (n=217)\u2019s\u0131nda Gram-pozitif kok saptand\u0131. Tespit edilen bakterilerin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 Tablo 3\u2019te verildi. Enterokok saptanan 72 \u00f6rne\u011fin 36\u2019s\u0131 E. faecalis<\/i>, 31\u2019i Enterococcus <\/i>spp. ve 5\u2019i E. faecium<\/i> olarak belirlendi. Polikliniklerden izole edilen 21 P. aeruginosa <\/i>izolat\u0131ndan 10\u2019unun evde sa\u011fl\u0131k biriminden geldi\u011fi, 3 hastan\u0131n ise \u00f6ncesinde hastanede yat\u0131\u015f \u00f6yk\u00fcs\u00fcn\u00fcn bulundu\u011fu ve yine polikliniklerden izole edilen \u00fc\u00e7 Acinetobacter <\/i>spp.\u00a0<\/span> <\/i>izolat\u0131ndan birinin evde sa\u011fl\u0131k biriminden geldi\u011fi, birinin de \u00f6ncesinde hastanede yat\u0131\u015f \u00f6yk\u00fcs\u00fcn\u00fcn bulundu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc.<\/p>\n

Enterobacteriaceae<\/i> ailesine ait bakterilerde; poliklinik ve yatakl\u0131 servislere g\u00f6re antibiyotik diren\u00e7 da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131 ve toplam diren\u00e7 oranlar\u0131n\u0131n (Tablo 4) yan\u0131 s\u0131ra etkenlere g\u00f6re antibiyotik diren\u00e7 oranlar\u0131 (Tablo 5) belirlendi. En s\u0131k izole edilen Entrobacteriaceae<\/i> \u00fcyesi bakterilerin test edilen antibiyotiklere kar\u015f\u0131 diren\u00e7 oranlar\u0131n\u0131n, servis ve poliklinik hastalar\u0131ndaki da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 Tablo 6\u2019da verildi. GSBL pozitifli\u011finin poliklinik ve servis hastalar\u0131ndaki da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131 Tablo 4\u2019te, etkenlere g\u00f6re GSBL pozitiflik oranlar\u0131 ise Tablo 5\u2019te verildi. GSBL pozitif ve negatif saptanan \u00f6rneklerdeki diren\u00e7 oranlar\u0131 da belirlenmi\u015f olup Tablo 7\u2019de verildi.<\/p>\n

Enterokok t\u00fcrlerinde izolatlar\u0131n tamam\u0131 linezolide duyarl\u0131 bulundu. Bir hastada vankomisin diren\u00e7li E. faecium<\/i> \u00fcremesi saptand\u0131; hastada teikoplanine kar\u015f\u0131 da diren\u00e7 g\u00f6zlendi. Enterokoklarda ampisilin direnci %15.3 (4 E. faecium<\/i> ve 7 Enterococcus <\/i>spp.), siprofloksasin direnci ise %30.4 (9 E. faecalis<\/i>, 1 E. faecium <\/i>ve 11 Enterococcus <\/i>spp.) olarak tespit edildi. Ampisiline diren\u00e7li bulunan hastalar\u0131n 8\u2019inin yatan hasta (4 hasta genel yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesi, 1 hasta yeni do\u011fan yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesi, 2 hasta palyatif bak\u0131m \u00fcnitesi ve 1 hasta infeksiyon hastal\u0131klar\u0131 servisi) oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Siprofloksasin diren\u00e7li bulunan 21 \u00f6rne\u011fin 14\u2019\u00fcn\u00fcn polikliniklerden, 7\u2019sinin ise yatakl\u0131 servislerden (5 genel yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesi, 1 hasta palyatif bak\u0131m \u00fcnitesi, 1 hasta infeksiyon hastal\u0131klar\u0131 servisi) geldi\u011fi g\u00f6r\u00fcld\u00fc.\u00a0 <\/span>E. faecalis <\/i>izolatlar\u0131n\u0131n t\u00fcm\u00fc ampisilin, vankomisin, teikoplanin ve linezolide kar\u015f\u0131 duyarl\u0131 bulundu. S. saprophyticus <\/i>izolatlar\u0131nda %53.6 oran\u0131nda oksasilin direnci g\u00f6zlendi. \u0130zolatlar\u0131n tamam\u0131 siprofloksasin, linezolid, vankomisin, teikoplanin ve trimetoprim s\u00fclfametoksazole kar\u015f\u0131 duyarl\u0131 bulundu. S. agalactiae <\/i>izolatlar\u0131nda penisilin, vankomisin, teikoplanin ve linezolide kar\u015f\u0131 diren\u00e7 saptanmam\u0131\u015f olup eritromisine kar\u015f\u0131 %33.3 oran\u0131nda diren\u00e7 g\u00f6zlendi.<\/p>\n

\u0130<\/b>RDELEME<\/h2>\n

\u00dcS\u0130, her iki cinsiyette ve t\u00fcm ya\u015f gruplar\u0131nda olmak \u00fczere eri\u015fkinlerde en s\u0131k g\u00f6r\u00fclen bakteriyel infeksiyonlard\u0131r. Toplum ve hastane kaynakl\u0131 \u00dcS\u0130 etkenleri incelendi\u011finde, %95\u2019ten fazlas\u0131nda etken tek bir bakteridir; toplum kaynakl\u0131 infeksiyonlar\u0131n %90\u2019\u0131ndan fazlas\u0131nda, hastane kaynakl\u0131 infeksiyonlar\u0131n ise %50\u2019sinde olmak \u00fczere ilk s\u0131rada izole edilen bakteri E. coli<\/i>\u2019dir (5, 9, 10). Yap\u0131lan farkl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalarda da \u00dcS\u0130 etkeni olarak, en s\u0131k E. coli<\/i>\u2019nin izole edildi\u011fi, bunu Klebsiella<\/i> t\u00fcrlerinin izledi\u011fi g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr (11-13). \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda da literat\u00fcr ile uyumlu olarak en s\u0131k E. coli<\/i> izole edilmi\u015f olup bunu Klebsiella <\/i>spp. takip etti.<\/p>\n

\u00dcS\u0130\u2019de t\u00fcm semptomatik infeksiyonlar\u0131n tedavisi gerekli olup ideal antibiyotik se\u00e7iminin yap\u0131labilmesi i\u00e7in de b\u00f6lgesel antibiyotik diren\u00e7 durumunun d\u00fczenli s\u00fcrveyans\u0131 yap\u0131lmal\u0131d\u0131r. (14). \u00c7e\u015fitli \u00e7al\u0131\u015fmalarda \u00dcS\u0130\u2019ye neden olan bakteri t\u00fcrlerinde diren\u00e7 probleminin artt\u0131\u011f\u0131 bildirilmektedir (12). \u00dclkemizde 1996-2012 y\u0131llar\u0131n\u0131 kapsayan bir meta-analizde, E. coli <\/i>su\u015flar\u0131nda en y\u00fcksek direncin ampisiline kar\u015f\u0131 oldu\u011fu tespit edilmi\u015f, bunu siprofloksasin ve trimetoprim s\u00fclfametoksazol izlemi\u015ftir. Nitrofurantoine kar\u015f\u0131 diren\u00e7te ise y\u0131llar i\u00e7inde belirgin bir azalma oldu\u011fu g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr (15). Yap\u0131lan farkl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalarda, E. coli <\/i>su\u015flar\u0131nda en y\u00fcksek direncin ampisiline kar\u015f\u0131 tespit edildi\u011fi, bunu trimetoprim s\u00fclfametoksazol\u00fcn izledi\u011fi g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr (7, 16). \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda da \u00dcS\u0130 etkeni olarak izole edilen Gram-negatif bakterilerde, en y\u00fcksek diren\u00e7 ampisiline kar\u015f\u0131 bulunmu\u015f olup tedavide birinci se\u00e7enek olarak kullan\u0131lan fosfomisin, nitrofurantoin ve trimetoprim s\u00fclfametoksazole kar\u015f\u0131 diren\u00e7 oranlar\u0131n\u0131n olduk\u00e7a d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011fu g\u00f6zlendi. Ampirik tedavide, alternatif olarak kullan\u0131lan siprofloksasine kar\u015f\u0131 ise %26 oran\u0131nda diren\u00e7 saptand\u0131. E. coli <\/i>izolatlar\u0131na bak\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda en y\u00fcksek diren\u00e7, %54.8\u2019le ampisilin, %28.9\u2019la amoksisilin klavulonik asit ve %27.9\u2019la trimetoprim s\u00fclfametoksazole kar\u015f\u0131 tespit edildi. E. coli<\/i>\u2019de en duyarl\u0131 antibiyotikler ise, literat\u00fcr ile uyumlu olarak imipenem, meropenem ve fosfomisin olarak belirlendi.\u00a0<\/span><\/p>\n

Gram negatif bakteriler, zaman i\u00e7inde beta laktam antibiyotiklere kar\u015f\u0131 \u00e7e\u015fitli diren\u00e7 mekanizmalar\u0131 geli\u015ftirmi\u015ftir ve bunlar i\u00e7inde en yayg\u0131n olan\u0131 GSBL \u00fcretimidir. GSBL, Enterobacteriaceae<\/i> ailesinde yayg\u0131n olarak g\u00f6r\u00fclmekte olup en s\u0131k E. coli<\/i> ve K. pneumoniae<\/i>\u2019de saptanmaktad\u0131r (8, 9). Klinik ve Laboratuvar Standartlar\u0131 Enstit\u00fcs\u00fc (\u201cClinical and Laboratory Standards Institute \u2013 CLSI\u201d) rutin GSBL taramas\u0131n\u0131 \u00f6nermemekte; epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar ve infeksiyon kontrol\u00fc amac\u0131yla yap\u0131lmas\u0131n\u0131n yararl\u0131 olaca\u011f\u0131n\u0131 belirtmektedir (17). Ayn\u0131 \u015fekilde EUCAST\u2019ta, GSBL tespitinin antibiyotik diren\u00e7 kategorizasyonu i\u00e7in gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ancak infeksiyon kontrol\u00fc ve halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli oldu\u011funu belirtmektedir (8). GSBL tespiti \u00fclkemizde genellikle \u00e7ift disk sinerji testi ile yap\u0131lmaktad\u0131r (1, 9, 18). \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda ise kombine disk test y\u00f6ntemi kullan\u0131ld\u0131. 1997-2007 y\u0131llar\u0131 aras\u0131n\u0131 kapsayan bir \u00e7al\u0131\u015fmada GSBL pozitiflik oran\u0131 %12.4 olarak bulunmu\u015ftur (19). 1996-2012 y\u0131llar\u0131n\u0131 i\u00e7eren bir meta analizde; 1996-2001 aras\u0131nda %8.1 olan GSBL pozitiflik oran\u0131n\u0131n, 2008-2012 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda % 28.17\u2019ye y\u00fckseldi\u011fi tespit edilmi\u015ftir (15). Ayta\u00e7 ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n (18) 2010-2014 y\u0131llar\u0131n\u0131 kapsayan \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, E. coli <\/i>izolatlar\u0131nda GSBL pozitiflik oran\u0131n\u0131n, %6.1\u2019den %12.8\u2019e \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Yap\u0131lan farkl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalarda GSBL pozitifli\u011finin, Klebsiella <\/i>spp. <\/i>izolatlar\u0131nda E. coli<\/i>\u2019ye g\u00f6re daha y\u00fcksek oldu\u011fu tespit edilmi\u015ftir (3, 20).\u00a0 <\/span>\u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, GSBL pozitiflik oran\u0131 %19.3 olarak bulunmu\u015f olup di\u011fer \u00e7al\u0131\u015fmalara benzerlik g\u00f6stermektedir. Literat\u00fcre benzer \u015fekilde, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda da GSBL pozitiflik oran\u0131, Klebsiella <\/i>spp. (%21.6)\u2019de E. coli<\/i> (%19.6)\u2019ye g\u00f6re daha y\u00fcksek g\u00f6zlendi. G\u00fcndem ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n (9) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, GSBL \u00fcreten izolatlarda en duyarl\u0131 antibiyotikler amikasin ve imipenem olarak saptanm\u0131\u015f; E. coli<\/i> ve Klebsiella <\/i>spp. izolatlar\u0131nda siprofloksasine ve trimetoprim s\u00fclfametoksazole y\u00fcksek oranda diren\u00e7 g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Her iki grup bakteride de sefalosporinlere kar\u015f\u0131 diren\u00e7 oranlar\u0131n\u0131n y\u00fcksek oldu\u011fu tespit edilmi\u015ftir. Yap\u0131lan bir di\u011fer \u00e7al\u0131\u015fmada, GSBL pozitif E. coli <\/i>izolatlar\u0131nda hi\u00e7 karbapenem direnci saptanmazken, nitrofurantoin, fosfomisin ve pivmecillinama kar\u015f\u0131 y\u00fcksek oranda duyarl\u0131l\u0131k tespit edilmi\u015ftir. Ayn\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmada, GSBL \u00fcreten Enterobacteriaceae <\/i>izolatlar\u0131na kar\u015f\u0131 siprofloksasin ve trimetoprim s\u00fclfametoksazol\u00fcn d\u00fc\u015f\u00fck etkinli\u011fe sahip oldu\u011fu g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr (21). Karamanl\u0131o\u011flu ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n (22) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda da GSBL saptanan izolatlarda fosfomisin ve nitrofurantoin d\u0131\u015f\u0131ndaki antibiyotiklere kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n istatistiksel olarak anlaml\u0131 d\u00fczeyde d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011fu g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda da GSBL \u00fcreten izolatlarda sefalosporin grubu antibiyotiklere y\u00fcksek oranda diren\u00e7 saptanm\u0131\u015f olup en duyarl\u0131 antibiyotikler amikasin, meropenem ve imipenem oldu. Ampirik tedavide kullan\u0131lan fosfomisin ve nitrofurantoine kar\u015f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fck oranda diren\u00e7 g\u00f6zlenirken, trimetoprim s\u00fclfametoksazole kar\u015f\u0131 %52.3 oran\u0131nda diren\u00e7 saptad\u0131k. Tedavide s\u0131kl\u0131kla kullan\u0131lan siprofloksasine kar\u015f\u0131 ise %55.6 oran\u0131nda diren\u00e7 g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Ayr\u0131ca, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda GSBL pozitif \u00f6rneklerdeki kinolon ve trimetoprim s\u00fclfametoksazol direnci, GSBL \u00fcretmeyenlere g\u00f6re y\u00fcksekti.<\/p>\n

Yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalarda, \u00dcS\u0130 etkeni nonfermenter bakteriler incelendi\u011finde, ilk s\u0131rada izole edilen bakterinin Pseudomonas <\/i>spp. <\/i>oldu\u011fu, bunu Acinetobacter <\/i>spp.\u2019in takip etti\u011fi ve bu bakterilerin daha \u00e7ok yatan hasta kliniklerinden gelen \u00f6rneklerden izole edildi\u011fi g\u00f6r\u00fclmektedir (23, 24). \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda da benzer olarak Acinetobacter <\/i>spp. yo\u011fun bak\u0131m hastalar\u0131ndan daha y\u00fcksek oranda izole edildi. P. aeruginosa<\/i> ise polikliniklerden ve yatakl\u0131 servislerden e\u015fit oranda tespit edilmi\u015f gibi g\u00f6r\u00fcnmekle birlikte; ayaktan hastalar\u0131n da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 incelendi\u011finde, 21 hastan\u0131n 10\u2019unun evde sa\u011fl\u0131k biriminden geldi\u011fi ve bu hastalar\u0131n hastanede yat\u0131\u015f\u0131 gerektiren kronik hastal\u0131klar\u0131 olan ki\u015filer oldu\u011fu g\u00f6r\u00fclmektedir. K\u00f6m\u00fcrl\u00fco\u011flu ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n (16) yapt\u0131\u011f\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmada, Pseudomonas t\u00fcrlerinin en duyarl\u0131 olduklar\u0131 antibiyotikler, kolistin, amikasin, sefepim, seftazidim, meropenem ve siprofloksasin olarak tespit edilmi\u015f; Acinetobacter t\u00fcrlerinde ise en duyarl\u0131 antibiyotik kolistin olmu\u015ftur. Sierra-Diaz ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n (23) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda ise Pseudomonas t\u00fcrlerinde siprofloksasine kar\u015f\u0131 %82.7 oran\u0131nda diren\u00e7 saptanm\u0131\u015ft\u0131r. S\u00f6z konusu \u00e7al\u0131\u015fmada karbapenem grubu antibiyotiklere (imipenem; %72.1 ve meropenem; %67.3) kar\u015f\u0131 da y\u00fcksek oranda diren\u00e7 g\u00f6zlenmi\u015ftir.\u00a0 <\/span>T\u00fcmt\u00fcrk ve arkada\u015flar\u0131 (25) taraf\u0131ndan yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmada, hastane infeksiyonu etkeni olarak izole edilen bakterilerin, karbapenem grubu antibiyotiklere kar\u015f\u0131 y\u0131llar i\u00e7inde diren\u00e7 oranlar\u0131nda art\u0131\u015f oldu\u011fu g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015f; Acinetobacter baumannii <\/i>su\u015flar\u0131nda 2014 y\u0131l\u0131nda %90.7 olan diren\u00e7, 2017 y\u0131l\u0131nda %95.9; P. aeruginosa <\/i>su\u015flar\u0131nda ise 2014\u2019te %26.3 olan diren\u00e7, 2017 y\u0131l\u0131nda %38.4 olarak saptanm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda P. aeruginosa <\/i>izolatlar\u0131nda test edilen antibiyotikler i\u00e7inde en d\u00fc\u015f\u00fck diren\u00e7 oran\u0131 (%12.2) amikasine kar\u015f\u0131 g\u00f6zlendi. Acinetobacter <\/i>spp. ise \u00e7oklu antibiyotik direncine sahip olup test edilen antibiyotikler i\u00e7inde seftazidim, imipenem, siprofloksasin ve levofloksasine kar\u015f\u0131 %100 oran\u0131nda diren\u00e7 saptand\u0131.<\/span><\/p>\n

\u00dcS\u0130 etkeni gram pozitif bakterilere bak\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, en s\u0131k izole edilen bakterinin enterokok t\u00fcrleri oldu\u011fu g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Passadouro ve arkada\u015flar\u0131 (26) taraf\u0131ndan yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmada, idrar k\u00fclt\u00fcrlerinde Gram-negatif bakterilerden sonra, en s\u0131k izole edilen bakteri E. faecalis<\/i> olmu\u015f ve %96 nitrofurantoin, %79.3 oran\u0131nda da ampisilin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 saptanm\u0131\u015ft\u0131r. Patel ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n (27) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, %4 oran\u0131nda enterokok izole edilmi\u015f ve en d\u00fc\u015f\u00fck duyarl\u0131l\u0131k ampisilin ve siprofloksasine kar\u015f\u0131 saptanm\u0131\u015ft\u0131r. Fagan ve arkada\u015flar\u0131 (28) taraf\u0131ndan yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmada, E. faecalis <\/i>ikinci s\u0131kl\u0131kta saptanan bakteri olmu\u015ftur. Sadece enterokok su\u015flar\u0131n\u0131n incelendi\u011fi bir \u00e7al\u0131\u015fmada; %31.9 oran\u0131nda ampisilin, %46.6 oran\u0131nda siprofloksasin direnci saptanm\u0131\u015f; ampisilin direncinin E. faecium<\/i>\u2019da, siprofloksasin direncinin ise her iki t\u00fcrde de fazla oldu\u011fu g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. S\u00f6z konusu \u00e7al\u0131\u015fmada %4 oran\u0131nda vankomisin ve linezolid, %3.1 oran\u0131nda da teikoplanin direnci saptanm\u0131\u015ft\u0131r (29). Terek ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n (3) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, E. faecalis <\/i>izolatlar\u0131nda %38.8 ampisilin direnci, %77.8 siprofloksasin direnci tespit edilmi\u015f; E. faecium<\/i>\u2019da ise ampisiline kar\u015f\u0131 diren\u00e7 g\u00f6zlenmezken, siprofloksasine kar\u015f\u0131 %75 diren\u00e7 saptanm\u0131\u015ft\u0131r. Ayn\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmada enterokok t\u00fcrlerinden sonra ikinci s\u0131kl\u0131kta S. agalactiae <\/i>%3.16 oran\u0131nda tespit edilmi\u015f ve izolatlar\u0131n tamam\u0131n\u0131n ampisilin d\u0131\u015f\u0131nda (duyarl\u0131l\u0131k; %81.8) test edilen t\u00fcm antibiyotiklere kar\u015f\u0131 duyarl\u0131 oldu\u011fu g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr.\u00a0 <\/span>2017 y\u0131l\u0131nda yap\u0131lan bir \u00e7al\u0131\u015fmada da idrar \u00f6rneklerinde %4.6 oran\u0131nda grup B streptokok saptand\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr (30). \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda %3.5 oran\u0131nda enterokok saptanm\u0131\u015f olup di\u011fer \u00e7al\u0131\u015fmalardan farkl\u0131 olarak Gram-pozitif bakteriler i\u00e7inde S. agalactiae<\/i>\u2019den (%3.7) sonra ikinci s\u0131kl\u0131kta g\u00f6r\u00fclen bakteri oldu. Enterokoklarda en diren\u00e7li antibiyotikler literat\u00fcr ile uyumlu olarak ampisilin ve siprofloksasin olarak tespit edildi. Ayr\u0131ca \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda, S. agalactiae<\/i> di\u011fer \u00e7al\u0131\u015fmalar ile benzer oranlarda tespit edilmekle birlikte, poliklinik hastalar\u0131nda en s\u0131k izole edilen Gram-pozitif bakteri olarak saptand\u0131 ve eritromisin hari\u00e7 test edilen t\u00fcm antibiyotiklere %100 duyarl\u0131 olarak bulundu.<\/p>\n

Sonu\u00e7 olarak \u00dcS\u0130\u2019lerde en s\u0131k izole edilen bakterinin E. coli<\/i> oldu\u011fu g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Ampirik tedavide kullan\u0131lan nitrofurantoine ve fosfomisine kar\u015f\u0131 saptanan d\u00fc\u015f\u00fck orandaki diren\u00e7, bu antibiyotiklerin ampirik tedavideki de\u011ferini korudu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Tedavi \u00f6ncesinde antibiyogram testlerinin yap\u0131lmas\u0131n\u0131n ve tedavinin antibiyogram raporuna g\u00f6re planlanmas\u0131n\u0131n, hem y\u00fcksek oranda diren\u00e7 g\u00f6r\u00fclen antibiyotiklerin tamamen tedavi se\u00e7ene\u011finden \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131n\u0131 engelleyece\u011fini hem de diren\u00e7 oranlar\u0131 daha d\u00fc\u015f\u00fck olan antibiyotiklerin korunmas\u0131n\u0131 sa\u011flayaca\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnmekteyiz.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

G\u0130R\u0130\u015e \u00dcriner sistem infeksiyonlar\u0131 (\u00dcS\u0130) hem toplum kaynakl\u0131 hem de hastane kaynakl\u0131 olup her y\u0131l d\u00fcnyada yakla\u015f\u0131k olarak 150 milyon ki\u015fi \u00dcS\u0130 tedavisi g\u00f6rmektedir (1). \u00dcS\u0130, t\u00fcm ya\u015f gruplar\u0131nda ve her iki cinsiyette de g\u00f6r\u00fclmekle birlikte kad\u0131nlarda daha yayg\u0131nd\u0131r. Yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, kad\u0131nlar\u0131n %60\u2019\u0131n\u0131n hayatlar\u0131 boyunca bir kez \u00dcS\u0130 ge\u00e7irdi\u011fini ve bunlar\u0131n da %20 ile %40\u2019\u0131nda […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[5129],"tags":[2652,5402,3337],"class_list":["post-24901","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ozgun-arastirma","tag-ampirik-tedavi","tag-antimikrobiyal-direnc","tag-uriner-sistem-infeksiyonu"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24901","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=24901"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24901\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":25111,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24901\/revisions\/25111"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=24901"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=24901"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=24901"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}