{"id":23115,"date":"2021-07-09T09:41:18","date_gmt":"2021-07-09T06:41:18","guid":{"rendered":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/?p=23115"},"modified":"2021-08-26T11:53:42","modified_gmt":"2021-08-26T08:53:42","slug":"epstein-barr-virusu-antikorlari","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/2021\/07\/09\/epstein-barr-virusu-antikorlari\/","title":{"rendered":"De\u011fi\u015fik Ya\u015f Gruplar\u0131ndaki Hastalarda Kemil\u00fcminesan Mikropartik\u00fcl \u0130mm\u00fcnoassay Y\u00f6ntemiyle Epstein-Barr Virusu Antikorlar\u0131n\u0131n Ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131: Atipik Serolojik Profillerin De\u011ferlendirilmesi"},"content":{"rendered":"

G\u0130R\u0130\u015e<\/h2>\n

Epstein-Barr virus (EBV), herpesvirus ailesi \u00fcyesi olan \u00f6nemli bir viral infeksiyon etkenidir ve toplumda seropozitiflik oran\u0131 %95 civar\u0131ndad\u0131r (1). Primer infeksiyonu takiben EBV, kona\u011f\u0131n B lenfositlerinde latent olarak kalmakta ve imm\u00fcns\u00fcpresyon durumunda reaktivasyon meydana gelebilmektedir. \u0130<\/span>nfeksiy\u00f6z monon\u00fckleozdan (\u0130M), B h\u00fccreli lenfomalar, Burkitt lenfoma, nazofarengeal karsinoma, Hodgkin lenfoma gibi malignitelere kadar farkl\u0131 klinik tablolara neden olabilmektedir. \u0130mm\u00fcns\u00fcprese ki\u015filerde morbidite ve mortalitesi y\u00fcksek hastal\u0131klar geli\u015febilmektedir. Transplantasyon sonras\u0131 imm\u00fcns\u00fcpresif hastalarda geli\u015febilecek olan post-transplant lenfoproliferatif hastal\u0131k (PTLH) etyolojisinde de EBV yer almaktad\u0131r. Onkojenik bir virus olmas\u0131 ve pek \u00e7ok hastal\u0131\u011f\u0131n etyolojisinde yer almas\u0131 nedeniyle toplumdaki seroprevelans\u0131n belirlenmesi son derece \u00f6nemlidir (1-4).\u00a0<\/span><\/p>\n

EBV infeksiyonu s\u0131kl\u0131kla, ate\u015f, farenjit ve lenfadenopati gibi klinik tablolarla kendini g\u00f6stermektedir. Benzer semptomlara, pek \u00e7ok infeksiyon etkeni patojen neden olabilmektedir. Ba\u015fta sitomegalovirus (CMV) olmak \u00fczere, human herpes vir\u00fcs 6 (HHV-6), \u201chuman immunodeficiency vir\u00fcs\u201d (HIV), adenovirus, herpes simpleks virus tip 1 (HSV-1), rubella virus, hepatit A virus (HAV), Toxoplasma gondii<\/i> infeksiyonlar\u0131nda benzer tablolar ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. Bu nedenle ay\u0131r\u0131c\u0131 tan\u0131 \u00f6nem kazanmaktad\u0131r (1,5).\u00a0<\/span><\/p>\n

\u0130mm\u00fcn sistemi normal hastalarda, \u00f6zellikle virusun maj\u00f6r antijenlerine kar\u015f\u0131 olu\u015fan antikorlar\u0131n ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 [viral kapsid antijene (VCA) kar\u015f\u0131 geli\u015fen IgM ve IgG, <\/span>Epstein-Barr virus n\u00fckleer antijene (EBNA-1) kar\u015f\u0131 geli\u015fen IgG] EBV serolojik profilinin belirlenmesi a\u00e7\u0131s\u0131ndan yeterli olabilmektedir (1,6). <\/span>EBNA-1 IgG yoklu\u011funda VCA-IgM ve VCA-IgG\u2019nin pozitif saptanmas\u0131 akut infeksiyonu g\u00f6sterirken, VCA-IgM olmadan VCA-IgG ve EBNA-1 IgG\u2019nin bulunmas\u0131 ge\u00e7irilmi\u015f bir infeksiyonu g\u00f6stermektedir. \u00dc\u00e7 antikor i\u00e7in seronegatiflik EBV ile kar\u015f\u0131la\u015f\u0131lmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Atipik profiller olarak da tan\u0131mlanan, <\/span>izole VCA-IgG, izole EBNA-1 IgG varl\u0131\u011f\u0131nda ve \u00fc\u00e7 antikorun birlikte pozitifli\u011finin bulunmas\u0131 durumunda, serolojik profili do\u011fru yorumlamak g\u00fc\u00e7le\u015fmektedir. Bu profilleri yorumlayabilmek i\u00e7in hastalar\u0131n serolojik izlemi gereklidir. Ayr\u0131ca VCA-IgG avidite testi, western blot (WB), polimeraz zincir reaksiyonu (<\/span>PCR) gibi ileri testlere ihtiya\u00e7 duyulmaktad\u0131r (1,2,4,6).\u00a0<\/span><\/p>\n

EBV infeksiyonunun serolojik tan\u0131s\u0131nda enzim imm\u00fcn assay (EIA), imm\u00fcnfloresan antikor testleri ve imm\u00fcnblot (IB) y\u00f6ntemler kullan\u0131lmaktad\u0131r. \u0130mm\u00fcnfloresan antikor testleri, genellikle alt\u0131n standard y\u00f6ntem olarak kabul edilmesine ra\u011fmen, deneyimli personel gerektirmesi, zaman al\u0131c\u0131 olmas\u0131, \u00e7ok fazla say\u0131da \u00f6rne\u011fin test edilmesine ve otomasyona olanak vermemesi, de\u011ferlendirmesinin zor ve subjektif olmas\u0131 gibi pek \u00e7ok dezavantaj\u0131 vard\u0131r. Bu nedenle uygulamas\u0131 ve de\u011ferlendirmesi kolay, duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 y\u00fcksek, h\u0131zl\u0131 sonu\u00e7 veren, standardizasyona ve otomasyona uygun tan\u0131 y\u00f6ntemlerine ihtiya\u00e7 duyulmaktad\u0131r (1,2,4,6). Bu nedenle, EBV serolojik tan\u0131s\u0131nda imm\u00fcnfloresan antikor testlerine alternatif olabilecek yeni y\u00f6ntemler geli\u015ftirilmektedir. G\u00fcn\u00fcm\u00fczde laboratuvarlar\u0131n bir k\u0131sm\u0131, son y\u0131llarda geli\u015ftirilmi\u015f olan, analitik performans\u0131 y\u00fcksek, h\u0131zl\u0131 sonu\u00e7 veren, otomatik platformlarda ger\u00e7ekle\u015ftirilen <\/span>kemil\u00fcminesan mikropartik\u00fcl imm\u00fcnoassay<\/span> (KMIA) sistemlerini kullanmaktad\u0131r.\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, EBV infeksiyonu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclen de\u011fi\u015fik ya\u015f gruplar\u0131ndaki hastalar\u0131n EBV serolojik test sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n retrospektif olarak de\u011ferlendirilerek, EBV serolojik profillerinin incelenmesi, seroprevalans\u0131n belirlenmesi ve atipik serolojik profillerin yorumlanmas\u0131 ama\u00e7lanm\u0131\u015ft\u0131r.\u00a0 \u00a0<\/span><\/p>\n

Y\u00d6NTEMLER<\/b><\/h2>\n

\u00c7al\u0131\u015fmada, Mikrobiyoloji Laboratuvar\u0131\u2019nda 2017-2019 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda \u00e7al\u0131\u015f\u0131lan, farkl\u0131 kliniklerden de\u011fi\u015fik ya\u015f gruplar\u0131ndaki hastalara ait VCA-IgM, VCA-IgG ve EBNA-1 IgG test sonu\u00e7lar\u0131 retrospektif olarak analiz edildi.\u00a0 <\/span>EBV serolojik profilleri belirlendi ve atipik serolojik profiller yorumland\u0131. Veri analizinde SPSS 22.0 (SPSS INC, Chicago, IL, USA) program\u0131 kullan\u0131ld\u0131. Kalitatif de\u011fi\u015fkenler y\u00fczde olarak, kantitatif de\u011fi\u015fkenler ise y\u00fczde ve ortalama\u00b1standard sapma olarak verildi. Serolojik profillerin kendi i\u00e7inde cinsiyet ve ya\u015f gruplar\u0131na g\u00f6re kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131nda \u201cone sample T\u201d testi kullan\u0131ld\u0131 ve\u00a0 <\/span>p de\u011ferinin 0,05\u2019in alt\u0131nda oldu\u011fu durumlar istatistiksel olarak anlaml\u0131 olarak de\u011ferlendirildi.<\/p>\n

EBV serolojik testleri (VCA-IgM, VCA-IgG ve EBNA-1 IgG) Architect i2000SR (Architect, Abbott, Wiesbaden, Almanya)\u00a0 <\/span>analiz\u00f6r\u00fc ile KMIA teknolojisi kullan\u0131larak <\/span>\u00fcreticinin \u00f6nerilerine g\u00f6re ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Bu sistemde, VCA-IgM ve VCA-IgG testleri i\u00e7in p18 sentetik peptit antijeni ve EBNA-1 IgG testi i\u00e7in p72 sentetik peptit antijeni kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.<\/span> Architect sistemi, \u00f6rnek RLU (relative light unit<\/span>)\/cut off RLU (S\/CO) oran\u0131n\u0131 hesaplayarak, \u00f6nceden belirlenmi\u015f s\u0131n\u0131r de\u011ferlere g\u00f6re sonu\u00e7 vermektedir. VCA-IgM: <0.50 RLU negatif, 0.50-1.0 RLU gri zon, \u22651.0 RLU pozitif; <\/span>VCA-IgG: <0.75 RLU negatif, 0.75-1.0 RLU gri zon, \u22651 RLU pozitif; <\/span>EBNA-1 IgG: <0.50 RLU negatif, 0.50-1.0 RLU gri zon, \u22651.0 RLU pozitif olarak de\u011ferlendirildi (7,8).\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

EBNA-1 IgG yoklu\u011funda VCA-IgM ve VCA-IgG\u2019nin pozitif saptanmas\u0131 akut infeksiyonu g\u00f6sterirken, VCA-IgM olmadan VCA-IgG ve EBNA-1 IgG\u2019nin bulunmas\u0131 ge\u00e7irilmi\u015f infeksiyonu g\u00f6stermektedir. \u00dc\u00e7 antikor i\u00e7in seronegatiflik, EBV ile kar\u015f\u0131la\u015f\u0131lmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. <\/span>EBV tan\u0131 standardlar\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131narak, sonu\u00e7lar; EBV seronegatif, akut infeksiyon, ge\u00e7irilmi\u015f infeksiyon, atipik profil olarak grupland\u0131r\u0131ld\u0131. Atipik serolojik profiller, izole VCA-IgG pozitifli\u011fi, izole EBNA-1 IgG pozitifli\u011fi veya \u00fc\u00e7 antikorun birlikte pozitifli\u011finin g\u00f6r\u00fclmesi \u015feklinde de\u011ferlendirildi (1,2,6).<\/span><\/p>\n

\u00c7apraz pozitiflikleri belirleyebilmek i\u00e7in, laboratuvar kay\u0131tlar\u0131ndan CMV, toksoplazma, rubella, HAV, HIV infeksiyonlar\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan test sonu\u00e7lar\u0131 retrospektif olarak incelendi. \u00a0<\/span><\/p>\n

BULGULAR<\/b><\/h2>\n

2017-2019 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda, farkl\u0131 kliniklerden gelen, EBV serolojik test istemi olan 2486 hastan\u0131n, 1341(%53.9)\u2019i erkek, 1145 (%46.1)\u2019i kad\u0131n hasta olup, ya\u015f ortalamas\u0131 16.93\u00b119.5 (1-90 ya\u015f) olarak belirlenmi\u015ftir. Erkek hastalar\u0131n ya\u015f ortalamas\u0131 14.99\u00b118.25 (1-88 ya\u015f), kad\u0131n hastalar\u0131n ya\u015f ortalamas\u0131 19.20\u00b120.78\u2019dir (1-90 ya\u015f). Hastalar\u0131n %20.5\u2019inde (509\/2486) yaln\u0131zca VCA IgM istenmi\u015f olup bunlar\u0131n 39\u2019unda (%7.7) VCA IgM pozitif, 470\u2019inde ise (%92.3) negatif saptanm\u0131\u015ft\u0131r. Di\u011fer EBV antikorlar\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in infeksiyonun evresi konusunda yorum yap\u0131lamam\u0131\u015ft\u0131r.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Tablo 1.<\/strong> EBV Serolojik Profillerinin Ya\u015f Gruplar\u0131na G\u00f6re Da\u011f\u0131l\u0131m\u0131<\/p><\/div>\n

Olgular\u0131n %56.65\u2019inde (1120\/1977) ge\u00e7irilmi\u015f infeksiyon, %17.25\u2019inde (341\/1977) akut infeksiyon saptan\u0131rken, %21.09\u2019unun (417\/1977) EBV ile kar\u015f\u0131la\u015fmad\u0131\u011f\u0131 belirlenmi\u015ftir. Atipik serolojik profil %5.01 oran\u0131nda (99\/1977) saptanm\u0131\u015ft\u0131r. EBV serolojik profillerinin ya\u015f gruplar\u0131na g\u00f6re da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 Tablo 1\u2019de \u00f6zetlenmi\u015ftir.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Tablo 2.<\/strong>Akut Infeksiyon Saptanan Olgular\u0131n \u00d6zellikleri<\/p><\/div>\n

De\u011ferlendirmeye al\u0131nan olgular\u0131n %60.75\u2019ini (1201\/1977) 1-10 ya\u015f grubu, ilk 20 ya\u015ftaki (1540\/1977) olgular\u0131n ise \u00e7al\u0131\u015fma grubunun %77.89\u2019unu olu\u015fturdu\u011fu belirlenmi\u015ftir. Ge\u00e7irilmi\u015f infeksiyon oran\u0131 1-10 ya\u015f aras\u0131nda %42.05, 11-20 ya\u015f aras\u0131nda %68.14 iken 20 ya\u015f\u0131n \u00fcst\u00fcndeki ya\u015f gruplar\u0131nda %85.71-94.44 aras\u0131nda saptanm\u0131\u015ft\u0131r. Akut infeksiyon en s\u0131k olarak 1-10 ya\u015f grubunda (%20.82) belirlenmi\u015ftir (Tablo 1).<\/p>\n

Akut infeksiyon saptanan hastalar\u0131n %73.31\u2019i (250\/341) 1-10 ya\u015f aras\u0131ndaki hastalar aras\u0131nda yer almaktad\u0131r. \u0130lk 20 ya\u015fta akut infeksiyon oran\u0131 %89.43 olarak belirlenmi\u015ftir (Tablo 2). Akut infeksiyon saptanan hastalar\u0131n ya\u015f gruplar\u0131na g\u00f6re da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n istatistiksel olarak anlaml\u0131 oldu\u011fu g\u00f6zlenmi\u015ftir (p <0.001). Akut infeksiyon saptanan hastalar\u0131n cinsiyete g\u00f6re da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n istatistiksel olarak anlaml\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131 bulunmu\u015ftur (p=0.910). Akut infeksiyon saptanan [VCA IgM(+), VCA IgG(+), EBNA-1 IgG(-)] 14 hastada (%4.1) CMV IgM pozitifli\u011fi (Ortalama\u00b1SD:3.98\u00b12.75) saptanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu hastalardaki CMV IgM pozitifli\u011finin, EBV infeksiyonu seyrinde olu\u015fan poliklonal aktivasyona ba\u011fl\u0131 geli\u015febilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Ara\u015ft\u0131r\u0131lan di\u011fer infeksiyon etkenlerinde reaktiflik saptanmam\u0131\u015ft\u0131r.\u00a0<\/span><\/p>\n

Ge\u00e7irilmi\u015f infeksiyon ve seronegatiflik saptanan hastalar\u0131n ya\u015f gruplar\u0131na g\u00f6re da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131n\u0131n istatistiksel olarak anlaml\u0131 oldu\u011fu belirlenmi\u015ftir (p <0.001). Ge\u00e7irilmi\u015f infeksiyon saptanan hastalar\u0131n cinsiyete g\u00f6re da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n istatistiksel olarak anlaml\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6zlenirken (p=1.000); seronegatiflik saptanan hastalar i\u00e7inde erkek cinsiyetin istatistiksel olarak anlaml\u0131 y\u00fckseklik g\u00f6sterdi\u011fi saptanm\u0131\u015ft\u0131r (p <0.001).<\/p>\n

\"\"<\/a>

Tablo 3.<\/strong> Atipik Profil Saptanan Olgular\u0131n Kliniklere G\u00f6re Da\u011f\u0131l\u0131m\u0131<\/p><\/div>\n

Atipik profil olarak en s\u0131k \u00fc\u00e7 antikorun birlikte pozitifli\u011fi (%3.90), sonra s\u0131ras\u0131yla izole VCA IgG pozitifli\u011fi (0.91) ve izole EBNA-1 IgG pozitifli\u011fi (%0.20) belirlenmi\u015ftir. Atipik profile sahip hastalar\u0131n 55 (%55.6)\u2019i erkek, 44 (%44.4)\u2019\u00fc kad\u0131n olup ya\u015f ortalamalar\u0131 11.68\u00b112.89 (1-83 ya\u015f) olarak saptanm\u0131\u015ft\u0131r. Cinsiyete g\u00f6re da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n istatistiksel olarak anlaml\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6zlenmi\u015ftir (p=0.942).\u00a0 <\/span>Atipik profil saptanan hastalar\u0131n %60.6\u2019s\u0131 (60\/99) 1-10 ya\u015f aras\u0131ndaki hastalar i\u00e7inde yer almaktad\u0131r. Bu olgular\u0131n ya\u015f gruplar\u0131na g\u00f6re da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n istatistiksel olarak anlaml\u0131 oldu\u011fu belirlenmi\u015ftir (p <0.001). Atipik profil saptanan olgular\u0131n %83.8\u2019i \u00e7ocuk, %16.2\u2019si eri\u015fkin hastalardan olu\u015fmaktad\u0131r. Atipik profile sahip olgular\u0131n %24.24\u2019\u00fcn\u00fc (24\/99) hematoloji ve onkoloji kliniklerinden gelen ve imm\u00fcn bozuklu\u011fu olan hastalar olu\u015fturmu\u015ftur (Tablo 3). Bunlar\u0131n %13.13\u2019\u00fcn\u00fcn (13\/99) 1-10 ya\u015f, %10.10\u2019unun (10\/99) 11-20 ya\u015f, %1.01\u2019inin (1\/99) 21-30 ya\u015f grubunda oldu\u011fu saptanm\u0131\u015ft\u0131r.\u00a0<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

Tablo 4.<\/strong>Takibinde Atipik Profil Saptanan Olgular\u0131n Analizi<\/p><\/div>\n

Birden \u00e7ok \u00f6rnekle izlemi olan ve belli bir a\u015famada atipik profil saptanan 15 hasta ayr\u0131ca de\u011ferlendirilmi\u015ftir. Bu olgular\u0131n %46.7\u2019sini (7\/15) hematoloji\/onkoloji hastalar\u0131n\u0131n olu\u015fturdu\u011fu belirlenmi\u015ftir. D\u00f6rt hastan\u0131n (%26.7) atipik profilden (\u00fc\u00e7 antikorun birlikte pozitifli\u011fi) ge\u00e7irilmi\u015f infeksiyon serolojik profiline (-\/+\/+) ge\u00e7ti\u011fi, alt\u0131 hastan\u0131n (%40) ise ilk izlemde akut infeksiyon (+\/+\/-) tablosundan \u00fc\u00e7 antikorun birlikte pozitif oldu\u011fu atipik profil serolojisine d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fc g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr (Tablo 4). Be\u015f hastan\u0131n (%33.3) atipik serolojik profilleri (\u00fc\u00e7 antikorun birlikte pozitifli\u011fi)\u00a0 <\/span>izlemde de ayn\u0131 \u015fekilde devam etmi\u015ftir. Bu hastalar\u0131n yakla\u015f\u0131k yar\u0131s\u0131n\u0131n \u00e7ocuk hematoloji ve onkoloji hasta grubu i\u00e7inde bulundu\u011fu g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. \u00a0<\/span><\/p>\n

\u0130RDELEME<\/b><\/h2>\n

Toplumun b\u00fcy\u00fck k\u0131sm\u0131n\u0131 etkileyen EBV infeksiyonunun seropozitifli\u011fi d\u00fcnyada yakla\u015f\u0131k %95 olarak bildirilmektedir (1). T\u00fcrkiye\u2019de yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalarda EBV seropozitifli\u011fi %72.5-99.4 aras\u0131nda bildirilmektedir (9-13). \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda EBV ile kar\u015f\u0131la\u015fma oran\u0131 %78.91 olup di\u011fer \u00e7al\u0131\u015fma verileri ile uyumludur. Olgular\u0131n %56.65\u2019inde ge\u00e7irilmi\u015f infeksiyon, %17.25\u2019inde akut infeksiyon, %5.01\u2019inde atipik profil saptan\u0131rken, %21.09\u2019unun EBV ile kar\u015f\u0131la\u015fmad\u0131\u011f\u0131 belirlenmi\u015ftir (Tablo 1). Ge\u00e7irilmi\u015f EBV infeksiyonu oran\u0131 \u00fclkemizde yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalarda, %58.3-72.5 aras\u0131nda bildirilmektedir (9,10,12,14). Ge\u00e7irilmi\u015f infeksiyon oran\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma pop\u00fclasyonunun ya\u015f ortalamas\u0131 ile ili\u015fkili olabilir. Ya\u015f artt\u0131k\u00e7a ge\u00e7irilmi\u015f EBV infeksiyon oran\u0131 da artmaktad\u0131r (1,4). \u00c7al\u0131\u015fma pop\u00fclasyonumuzun ya\u015f ortalamas\u0131 16.93\u00b119.5 olup, \u00e7ocuk hastalar \u00e7o\u011funluktad\u0131r. Bu nedenle ge\u00e7irilmi\u015f infeksiyon oran\u0131m\u0131z daha d\u00fc\u015f\u00fck saptanm\u0131\u015ft\u0131r. De\u011ferlendirmeye al\u0131nan olgular\u0131n %60.75\u2019ini 1-10 ya\u015f grubu olu\u015ftururken, ilk 20 ya\u015ftaki olgular \u00e7al\u0131\u015fma grubumuzun %77.89\u2019unu olu\u015fturmaktad\u0131r. Bu durum, ge\u00e7irilmi\u015f infeksiyon oranlar\u0131m\u0131z\u0131n di\u011fer \u00e7al\u0131\u015fmalara g\u00f6re daha d\u00fc\u015f\u00fck olmas\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klamaktad\u0131r. Ge\u00e7irilmi\u015f infeksiyon oran\u0131 1-10 ya\u015f aras\u0131nda %42.05, 11-20 ya\u015f aras\u0131nda %68.14 iken 20 ya\u015f\u0131n \u00fcst\u00fcndeki ya\u015f gruplar\u0131nda %85.71-94.44 aras\u0131nda de\u011fi\u015fmektedir. \u0130lk 10 ya\u015ftaki hasta grubunun yar\u0131s\u0131na yak\u0131n\u0131 EBV ile kar\u015f\u0131la\u015f\u0131p ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k geli\u015ftirmi\u015ftir. Soylu ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n (9) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda ge\u00e7irilmi\u015f infeksiyon oran\u0131 %70.1 olarak saptanm\u0131\u015f olup, bu oran 1-18 ya\u015f aras\u0131nda %53.7 olarak bildirilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada da verilerimizle uyumlu olarak 18 ya\u015f \u00fcst\u00fcnde ge\u00e7irilmi\u015f infeksiyon oranlar\u0131 %82.4-88.5 aras\u0131nda saptanm\u0131\u015ft\u0131r.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00c7al\u0131\u015fma grubumuzun b\u00fcy\u00fck \u00e7o\u011funlu\u011funu ilk 20 ya\u015f olgular\u0131n olu\u015fturdu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnde akut infeksiyon oran\u0131m\u0131z\u0131n da daha y\u00fcksek olmas\u0131 beklenen bir sonu\u00e7tur. Akut infeksiyon oran\u0131m\u0131z %17.25 olup, en s\u0131k olarak 1-10 ya\u015f grubunda (%20.82) saptanm\u0131\u015ft\u0131r. T\u00fcrkiye\u2019de yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalarda akut infeksiyon oran\u0131 %1.5-11.4 aras\u0131nda bildirilmi\u015ftir (9,10,12,14). Soylu ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n (9) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda da benzer olarak akut infeksiyon en s\u0131k ilk 18 ya\u015f grubunda saptanm\u0131\u015ft\u0131r. \u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

\u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda atipik EBV serolojik profil oran\u0131 %5.01 olarak saptanm\u0131\u015ft\u0131r. Soylu ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n (9) \u0130zmir\u2019de enzim ba\u011flant\u0131l\u0131 floresan testi (ELFA) y\u00f6ntemi ile yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda atipik serolojik profil oran\u0131 %15.0 olarak belirlenmi\u015ftir. Yine \u0130zmir\u2019de VCA IgM ve EBV VCA IgG antikorlar\u0131n\u0131n imm\u00fcnfloresan test, EBNA-1 IgG antikorlar\u0131n\u0131n enzim imm\u00fcn y\u00f6ntemleri (EIA) ile yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda ise %11.4 oran\u0131nda atipik serolojik profil saptanm\u0131\u015ft\u0131r (10). KMIA y\u00f6ntemini kulland\u0131\u011f\u0131m\u0131z \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda, atipik EBV serolojik profil oran\u0131 di\u011fer \u00e7al\u0131\u015fmalara g\u00f6re daha d\u00fc\u015f\u00fck oranda (%5.01) saptanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu durumda, \u00e7al\u0131\u015fmalarda kullan\u0131lan farkl\u0131 serolojik y\u00f6ntemlerin ve \u00e7al\u0131\u015fma grubunu olu\u015fturan farkl\u0131 hasta pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n etkisinin oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. \u00a0<\/span><\/p>\n

\u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda atipik serolojik profil saptanan olgular\u0131n %60.6\u2019s\u0131 1-10 ya\u015f aras\u0131ndaki hastalar, %25.3\u2019\u00fc ise 11-20 ya\u015f aras\u0131ndaki hastalar i\u00e7inde yer almaktad\u0131r. \u00d6zetle ilk 20 ya\u015fta atipik serolojik profil oran\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda %85.9 olarak saptanm\u0131\u015ft\u0131r. Di\u011fer bir \u00e7al\u0131\u015fmada ise ilk 18 ya\u015fta bu oran %56.5 olarak belirlenmi\u015ftir (9). \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda atipik profil olarak, s\u0131rayla en s\u0131k %3.90 oran\u0131nda \u00fc\u00e7 testin (VCA IgM, VCA IgG ve EBNA-1 IgG) birlikte pozitifli\u011fi, %0.91 oran\u0131nda izole VCA IgG pozitifli\u011fi ve %0.20 oran\u0131nda izole EBNA-1 IgG pozitifli\u011fi saptanm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmalarda bu s\u0131ralama de\u011fi\u015fmekte olup Soylu ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n (9) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda s\u0131ras\u0131yla % 5.1 oran\u0131nda izole VCA IgG pozitifli\u011fi, %2.7 oran\u0131nda izole EBNA-1 IgG pozitifli\u011fi, %1.6 oran\u0131nda ise \u00fc\u00e7 antikorun birlikte pozitifli\u011fi g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Di\u011fer bir \u00e7al\u0131\u015fmada ise, %7.9 izole VCA IgG pozitifli\u011fi, %2.7 \u00fc\u00e7 antikorun birlikte pozitifli\u011fi ve %0.8 izole EBNA-1 IgG pozitifli\u011fi saptanm\u0131\u015ft\u0131r (10).<\/p>\n

Atipik profile sahip olgular\u0131n kliniklere g\u00f6re da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na bak\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, %24.24\u2019\u00fcn\u00fcn hematoloji ve onkoloji kliniklerinden gelen ve imm\u00fcn bozuklu\u011fu olan hastalar oldu\u011fu g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr (Tablo 3). Di\u011fer bir \u00e7al\u0131\u015fmada atipik profile sahip olgular\u0131n %28\u2019ini imm\u00fcn bozuklu\u011fu olan hastalar olu\u015fturmu\u015ftur (10).<\/p>\n

\u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda birden \u00e7ok \u00f6rnekle izlemi olan ve belli bir a\u015famada atipik profil saptanan olgular\u0131n %46.7\u2019sini hematoloji\/onkoloji hastalar\u0131n\u0131n olu\u015fturdu\u011fu belirlenmi\u015ftir. Bu hastalar\u0131n %33.3\u2019\u00fcnde (5\/15) atipik serolojik profilleri (\u00fc\u00e7 antikorun birlikte pozitifli\u011fi)\u00a0 <\/span>izlemde de ayn\u0131 \u015fekilde devam etmi\u015ftir. Bu hastalar\u0131n yakla\u015f\u0131k yar\u0131s\u0131n\u0131n \u00e7ocuk hematoloji\/onkoloji hasta grubu i\u00e7inde bulundu\u011fu g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Hastalar\u0131n %26.7\u2019sinde (4\/15) atipik serolojik profilden (\u00fc\u00e7 antikorun birlikte pozitifli\u011fi) ge\u00e7irilmi\u015f infeksiyon serolojik profiline (-\/+\/+) ge\u00e7ti\u011fi, %40\u2019\u0131n\u0131n ise ilk izlemde akut infeksiyon (+\/+\/-) tablosundan \u00fc\u00e7 antikorun birlikte pozitif oldu\u011fu atipik profil serolojisine d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fc g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr (Tablo 4).\u00a0<\/span><\/p>\n

Ba\u015fka bir \u00e7al\u0131\u015fmada da, hastalar\u0131n %52\u2019sinde atipik serolojik profilleri izlemde de ayn\u0131 \u015fekilde devam etmi\u015ftir. Bu olgular\u0131n %71.4\u2019\u00fcn\u00fc hematoloji\/onkoloji hastalar\u0131n\u0131n olu\u015fturdu\u011fu belirlenmi\u015ftir. Hastalar\u0131n %44\u2019\u00fcn\u00fcn ge\u00e7irilmi\u015f infeksiyon ve %4\u2019\u00fcn\u00fcn akut infeksiyon profiline d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fc bildirilmi\u015ftir (10).\u00a0 <\/span>Antikor yan\u0131tlar\u0131ndaki sorunlar nedeniyle imm\u00fcns\u00fcpresif hasta grubunda \u00f6zellikle de hematoloji\/onkoloji hastalar\u0131nda, EBV serolojik profillerini yorumlamak atipik serolojik profiller nedeniyle g\u00fc\u00e7le\u015fmektedir. Bu nedenle bu grup hastalarda ileri tetkiklere ihtiya\u00e7 olabilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir.<\/p>\n

Atipik profillerin olas\u0131 nedenleri incelendi\u011finde, izole VCA IgG pozitifli\u011finin hem akut hem de ge\u00e7irilmi\u015f infeksiyon seyrinde olabilece\u011fi vurgulanmaktad\u0131r ve olas\u0131 nedenler \u015fu \u015fekilde s\u0131ralanabilir. <\/span>Akut infeksiyonda VCA IgM antikorlar\u0131n\u0131n d\u00fc\u015f\u00fck d\u00fczeyde olmas\u0131 (testlerde yalanc\u0131 negatiflik), gecikmesi veya erken kaybolmas\u0131. G<\/span>e\u00e7irilmi\u015f infeksiyonda EBNA-1 IgG\u2019nin d\u00fc\u015f\u00fck d\u00fczeyde olmas\u0131 (testlerde yalanc\u0131 negatiflik) ya da hi\u00e7 sentezlenmemesi. \u0130mm\u00fcn yetmezlikli hastalarda var olan antikorun zaman i\u00e7erisinde kaybolmas\u0131 nedeniyle olu\u015fabilir (6,15).<\/p>\n

\u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda izole VCA IgG pozitifli\u011fi %2.7 oran\u0131nda saptanm\u0131\u015f olup bu hastalar\u0131n birden \u00e7ok \u00f6rnekle izlemi olmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in ek bir yorumlama yap\u0131lamam\u0131\u015ft\u0131r. Bu profilin s\u0131kl\u0131kla ge\u00e7irilmi\u015f infeksiyona ba\u011fl\u0131 olarak saptand\u0131\u011f\u0131 ve daha s\u0131k olarak ileri ya\u015fta ve imm\u00fcns\u00fcpresif olgularda kar\u015f\u0131la\u015f\u0131ld\u0131\u011f\u0131 bildirilmektedir (6,15). \u0130zole VCA IgG pozitifli\u011fi farkl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalarda %1.7-7.9 aras\u0131nda de\u011fi\u015fen oranlarda bildirilmektedir (9,10,15-17). Ayr\u0131ca izole VCA IgG pozitifli\u011finin heterofil antikor pozitifli\u011fiyle ili\u015fkisi s\u00f6ylenerek, \u00e7ocuklarda \u00f6zellikle 10 ya\u015f alt\u0131nda daha \u00e7ok akut infeksiyonu destekledi\u011fi bildirilmi\u015ftir. VCA IgM antikorlar\u0131n\u0131n, primer EBV infeksiyonu ge\u00e7iren \u00e7ocuklar\u0131n %12-17\u203asinde saptanamayabilece\u011fi bildirilmektedir (15,18,19). Ayr\u0131ca, yeti\u015fkinlerin de az bir k\u0131sm\u0131nda VCA IgM antikorlar\u0131n\u0131n olu\u015fumunun gecikebilece\u011fi veya hi\u00e7 olu\u015fmayaca\u011f\u0131 vurgulanmaktad\u0131r (19,20). \u00a0<\/span><\/p>\n

\u0130zole EBNA-1 IgG pozitifli\u011fi, VCA IgG \u00fcretiminde yetersizlik meydana gelmesi veya antikorlar\u0131n zamanla kaybolmas\u0131 gibi nedenlerle geli\u015febilmektedir ve<\/span> farkl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalarda %0.8-5.3 aras\u0131nda de\u011fi\u015fen oranlarda bildirilmektedir (6,9,10,17,21). \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda izole EBNA-1 IgG pozitifli\u011fi %0.20 oran\u0131yla en az saptanan atipik profil olmu\u015ftur. Bu hastalar\u0131n birden \u00e7ok \u00f6rnekle izlemi olmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in ek bir yorumlama yap\u0131lamam\u0131\u015ft\u0131r. Fakat hem izole VCA IgG profili hem de izole EBNA-1 IgG profili \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda di\u011fer \u00e7al\u0131\u015fmalardan daha d\u00fc\u015f\u00fck oranda saptanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu duruma kullan\u0131lan serolojik y\u00f6ntemlerin farkl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve farkl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n etki etmi\u015f olabilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr.\u00a0<\/span><\/p>\n

EBV VCA IgM, VCA IgG, EBNA-1 IgG\u2019nin birlikte (\u00fc\u00e7l\u00fc olarak) pozitifli\u011fi laboratuvar\u0131m\u0131zda %3.90 olarak saptanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu oran yap\u0131lm\u0131\u015f di\u011fer \u00e7al\u0131\u015fmalarda, %1.6-5.0 aras\u0131nda bildirilmi\u015f olup verilerimiz bu \u00e7al\u0131\u015fmalarla uyumludur (9,10,15,16). Bu tablo, primer infeksiyonun ge\u00e7i\u015f faz\u0131 veya konvalesans d\u00f6nemi ve ge\u00e7irilmi\u015f infeksiyonda IgM\u2019nin persistans\u0131 gibi nedenlerle kar\u015f\u0131m\u0131za \u00e7\u0131kabilmektedir (6,22). <\/span>Nystad ve arkada\u015flar\u0131 (23), \u00fc\u00e7l\u00fc antikor pozitifli\u011finin saptand\u0131\u011f\u0131 hastalarda ileri inceleme sonucunda, %23 oran\u0131nda reaktivasyon, %49 oran\u0131nda akut infeksiyon oldu\u011funu bildirmi\u015flerdir.\u00a0 <\/span>Reaktivasyon, imm\u00fcns\u00fcpresif hastalarda daha \u00e7ok kar\u015f\u0131m\u0131za \u00e7\u0131kmakta olup, bu hasta grubunda tart\u0131\u015fmal\u0131 serolojik profillerin yorumlanmas\u0131nda EBV DNA testlerinin daha yararl\u0131 oldu\u011fu vurgulanmaktad\u0131r (24). Bir di\u011fer neden olan CMV, parvovirus B19, T. gondii, <\/i>HAV, HIV\u2019e ba\u011fl\u0131 yalanc\u0131 pozitiflikler de EBV ge\u00e7irmi\u015f hastalarda \u00fc\u00e7l\u00fc antikor pozitifli\u011fine neden olabilmektedir (1,6).<\/span> \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda \u00e7apraz pozitiflikleri belirleyebilmek i\u00e7in, laboratuvar kay\u0131tlar\u0131ndan hastalara ait CMV, toksoplazma, rubella, HAV, HIV test sonu\u00e7lar\u0131 retrospektif olarak incelenmi\u015f olup, bu profile sahip hastalarda bu infeksiyonlara ait IgM antikorlar\u0131nda pozitiflik saptanmam\u0131\u015ft\u0131r.\u00a0<\/span><\/p>\n

Atipik profillerin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131nda laboratuvar y\u00f6ntemlerindeki farkl\u0131l\u0131klar, \u00e7al\u0131\u015fma pop\u00fclasyonunun \u00f6zellikleri sonu\u00e7lar\u0131 etkileyebilmektedir. Testlerin, analitik performans\u0131 y\u00fcksek KMIA y\u00f6ntemiyle otomatize sistemde \u00e7al\u0131\u015f\u0131lm\u0131\u015f olmas\u0131, sonu\u00e7lar\u0131n objektif olarak de\u011ferlendirilmesine olanak sa\u011flamas\u0131 gibi avantajlar\u0131 bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n kuvvetli y\u00f6n\u00fcn\u00fc olu\u015fturmaktad\u0131r. Ayr\u0131ca EBV infeksiyonunun epidemiyolojik analizi ile ilgili b\u00f6lgemizden yap\u0131lm\u0131\u015f ilk \u00e7al\u0131\u015fma olmas\u0131, EBV infeksiyonu a\u00e7\u0131s\u0131ndan ilimiz verilerinin ortaya konmas\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan da de\u011ferlidir.<\/p>\n

Atipik profillerin yorumu a\u00e7\u0131s\u0131ndan ek testler ve serolojik izlem ile antikor profillerindeki de\u011fi\u015fimin izlenmesi \u00f6nerilmektedir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131n retrospektif \u00f6zelli\u011fi nedeniyle ek testler yap\u0131lamam\u0131\u015ft\u0131r ve bu durum \u00e7al\u0131\u015fmadaki k\u0131s\u0131tl\u0131l\u0131k olarak belirlenmi\u015ftir. Atipik profil saptan\u0131p birden fazla izlemi olan hastalar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak incelenerek, atipik profilin yorumlanmas\u0131 sa\u011flanm\u0131\u015ft\u0131r.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

G\u0130R\u0130\u015e Epstein-Barr virus (EBV), herpesvirus ailesi \u00fcyesi olan \u00f6nemli bir viral infeksiyon etkenidir ve toplumda seropozitiflik oran\u0131 %95 civar\u0131ndad\u0131r (1). Primer infeksiyonu takiben EBV, kona\u011f\u0131n B lenfositlerinde latent olarak kalmakta ve imm\u00fcns\u00fcpresyon durumunda reaktivasyon meydana gelebilmektedir. \u0130nfeksiy\u00f6z monon\u00fckleozdan (\u0130M), B h\u00fccreli lenfomalar, Burkitt lenfoma, nazofarengeal karsinoma, Hodgkin lenfoma gibi malignitelere kadar farkl\u0131 klinik tablolara neden […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[5129],"tags":[5219,5217,5218,3512],"class_list":["post-23115","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ozgun-arastirma","tag-atipik-serolojik-profil","tag-epstein-barr-virus","tag-kemiluminesan-mikropartikul-immunoassay-kmia","tag-serolojik-testler"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23115","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=23115"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23115\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23507,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23115\/revisions\/23507"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=23115"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=23115"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klimikdergisi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=23115"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}